ကိုယ့္မ်က္ႏွာ လူျမင္မွာစိုးတာနဲ႔
ေရခ်ိဳးခန္းထဲကိုယ္ဝင္ခဲ့..
ကိုယ့္ငိုသံ လူၾကားမွာစိုးတာနဲ႔
ေရပိုက္ေခါင္းကိုယ္ဖြင့္ခဲ့...
လူျဖစ္လွ်က္လံုးလံုး အဆံုးအ႐ံႈးၾကီးခဲ့ပါတယ္ ဘဝရယ္
ကိုယ္မျမင္ရတဲ့ ေတာင္တန္းေတြမွာ..
ႏွင္းေတြေဝေနတုန္းမို႔လား...
(အမည္မသိ)
" မင်း အားမငယ်နဲ့ မင်းနဲ့အတူငါရှိတယ် "
3 years ago
7 comments:
ကဲ ဒါက ဘီလုိဖစ္ေနတာတံဳး ကုိသားၾကီး ေမ်ာက္ အဲေလ ရွင္႔ ခိခိ
ဘာေတြမ်ား ဆံုးရံႈးကုန္တုန္း၊ ဒုခပဲ
ထပ္ခါတစ္လဲလဲ ျပန္ဖတ္သြားတယ္..ေနာက္မွ နားလည္ေတာ႔တယ္
အဆင္ေျပေပ်ာ္ရႊင္ပါေစကြာ
ေခါင္းစဥ္ေရးမထားေတာ့ လြမ္းတာလား နာတာလား မသိေပဘူး။
ဘာေျပာရမွန္းမသိလို ့ က်န္းမာေရးဂရုစိုက္ပါလို ့ အစ္မႀကီးေလသံနဲ ့ မွာလိုက္ခ်င္...
လာခံစားသြားပါတယ္ကြာ
ကိုရီနို
ကဗ်ာကုိနားလည္သလုိလုိပဲ။။။။။
အဆင္ေၿပပါေစေနာ္ ကုိသားၾကီး။။။
ခင္မင္ၿခင္းႏွင့္
တလႏြန္
ကဗ်ာေလးကိုျကုိက္တယ္
ခံစားသြားပါတယ္
Post a Comment