ဝက္ဝံကေလးရဲ့တဂ္

“မစားရတဲ့အမဲ သဲနဲ႔ပက္”ဆိုတာ သားၾကီးတို႔လိုေကာင္မ်ိဳးကိုေျပာတာျဖစ္မယ္
အခုပဲၾကည့္ ကိုယ့္ရည္းစားမဟုတ္တိုင္း လုပ္ထားလိုက္တာ ရစရာကိုမ႐ွိေတာ့ဘူး


ေမြးကတည္းကလမ္းကိုအတည့္မေလွ် ာက္တဲ့ေကာင္ ၊ မ်က္ႏွာျမင္႐ိုက္ခ်င္ပါေစ ဆုေတာင္းျပည့္တဲ့ေကာင္
ခ်စ္သူတစ္ေယာက္႐ွိရင္ မုန္းသူက ႏွစ္ေယာက္ေလာက္႐ွိတဲ့ေကာင္ ။
ဝက္ဝံကေလးက ကိုယ့္ကိုအျမင္ကပ္ရေသာအေၾကာင္းရင္းမ်ားတဲ့ ဒီအေၾကာင္းေတြေရးရင္ ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာင္သံုးေတာင္
ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္ တခါတခါ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္အျမင္ကပ္ေနပါတယ္ဆို ။
..........................
ေနာက္တစ္ခုက ကိုသက္တန္႔ခ်ိဳကစျပီး ဝက္ဝံကေလးကအားလံုးကိုျပန္္တဂ္တဲ့ အၾကိဳက္ဆံုးဘေလာ့ငါးခုအေၾကာင္းတဲ့
ဒီအေၾကာင္းကိုေရးရရင္ ႐ွည္ေနပါလိမ့္မယ္ ၊ ႐ွည္တယ္ဆိုတာက မတိုဘူးေပါ့ေနာ္ မတိုမွေတာ့႐ွည္ျပီေပါ့ေလ။
ဒါေပမယ့္ တိုတိုပဲေရးလိုက္ပါ့မယ္ အၾကိဳက္ဆံုးဘေလာ့က ငါးခုမက႐ွိပါတယ္ တစ္ခုခ်င္းစီေျပာျပဖို႔ရာခက္ခဲပါတယ္
ခက္ခဲတယ္ဆိုရင္ ေခါင္းကကိုက္ရပါတယ္ ေခါင္းကိုက္တယ္ဆိုရင္ ေဆးက ေသာက္ရပါတယ္ ေဆးေသာက္တယ္ဆိုရင္
ပိုက္ဆံကကုန္ပါတယ္ ပိုက္ဆံကုန္ရင္ လူလည္းညစ္ပါတယ္ လူညစ္ျပီဆိုရင္ေခါင္းကကိုက္ျပန္ပါတယ္။
ဆိုရရင္ အေနအထားက မုန္႔လံုးစကၠဴကပ္ေနပါတယ္ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဘေလာ့တစ္ခုၾကိဳက္ျခင္း၊ မၾကိဳက္ျခင္းကို ေပးခဲ့တဲ့
ကြန္မန္႔ေတြအရသိႏိုင္ပါတယ္ အားလံုးကိုလည္း ရင္ထဲကလာတဲ့စကားနဲ႔ပဲ က်ေနာ္မန္႔ခဲ့တာပါပဲ ။

(ဝက္ဝံကေလးေရ ေက်နပ္ရဲ့လားမသိ အခုတေလာ စာလံုးဝမေရးႏိုင္တာကိုနားလည္ေပးပါ ၊တဂ္ေၾကြးႏွစ္ခုစလံုးကိုဒီစာတိုတိုေလးနဲ႔ပဲ ဆပ္လိုက္ပါရေစ g-talkေတာင္မဝင္ျဖစ္တာၾကာေပါ့ဟာ လူက တစ္ေယာက္တည္း႐ႈပ္ေနတယ္ဒီမွာ ခ်ိတ္ခ်ိဳးပါနဲ႔ဗ်ိဳးးးး)

ပထမအပံုကိုဒီေနရာကယူပါတယ္ ၊ ဒုတိယအပံုကေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကို ျပန္ျပီးလက္ေဆာ့ထားတာျဖစ္ပါတယ္ ၊ mileyေရ မေက်နပ္ရင္လည္း အခန္းလာျပီး ရန္ေတြ႔လွည့္ေတာ့ :P

ခုတေလာ(တဂ္)

ခုတေလာတဂ္စာေတြခ်ည္းခဏခဏမိေနတယ္၊ ကံေကာင္းလို႔ေသြးတိုးမ႐ွိတာ၊ မဟုတ္ရင္အတက္စာေတြနဲ႔ ေစာေစာစီးစီး မာလကီးယားေနေလာက္တယ္။ ေျပာသာေျပာရတာ ခင္လို႔မင္လို႔ ကိုယ့္ကိုတဂ္ထားတာေလးေတြ႕ရင္ စိတ္ညစ္သလိုလိုနဲ႔ေပ်ာ္ေတာ့လည္းေပ်ာ္သား စိတ္ညစ္တယ္ဆိုတာက စာသိပ္မေရးတတ္တဲ့အားနည္းခ်က္
ေၾကာင့္ပါ။

ျမန္မာ့႐ုပ္သံအစီအစဥ္ေၾကညာသူရဲ့ေလသံနဲ႔ေျပာရရင္ “ဒီတစ္ခါ အလွည့္က်ေရာက္လာတာ
ကေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းေအးေအးေဆးေဆးေနတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေလး sweetpeonyရဲ႕ ခုတေလာ ဆိုတဲ့တဂ္ပဲျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ
ေနာက္ျပီး ခင္တဲ့သယ္ရင္းတလႏြန္ကလည္း ဒီေခါင္းစဥ္နဲ႔ပဲတဂ္ထားျပန္ပါတယ္ တစ္ခါတည္းအတူတူေရးလိုက္ပါမယ္ ”
မေလးစကားနဲ႔တိုက္႐ိုက္ဘာသာျပန္ရရင္ “ခုတေလာ”ဆိုတာ“ေခါတလု”လို႔ေတာ့ အသံထြက္မယ္မထင္ဘူး
(လွ်ာက႐ွည္ေနျပန္ျပီ ဟီးး)
လတ္တေလာႏိုင္ငံျခားမွာေန ေနရတာဆိုေတာ့ ဘဝက ကိုယ္ထူကိုယ္ထ လမ္းတစ္လမ္းလိုပါပဲ ကိုယ္ထူကိုယ္ထဆိုတာကလည္း ကိုယ္လဲရင္လည္း ကိုယ္ပဲကြဲပါတယ္။ ဒါက ျမင္သာေအာင္ေျပာရတာပါ။

ေတြးေနမိတာက…... ဂစ္တာေလး႐ွိေနေသးရင္သိပ္ေကာင္းမယ္ ဘာမွန္းမသိတဲ့ဟာေတြကိုလြမ္းသလိုလိုျဖစ္လာတိုင္း ဂစ္တာေလးတီးတီးေနရတာ ေျဖသာတယ္
ခုေတာ့ တီးစရာဆိုလို႔ ကိုယ့္နရင္းပဲကိုယ္ျပန္တီးဖို႔႐ွိတယ္ အဲဒါေၾကာင့္ဘာကိုမွမလြမ္းရဲေတာ့ေအာင္ပဲ။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက......လူေတြအေၾကာင္းအမ်ားၾကီး ေလ့လာရဦးမယ္၊ ဆရာတာရာမင္းေဝရဲ့စာထဲကလိုေပါ့၊ တစ္ခ်ိဳ႕က် လူေတြအေၾကာင္း“ကၾကီး”ကေန“အ” အထိသူတို႔သိပါတယ္လို႔
ေၾကြးေၾကာ္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ လူေတြအေၾကာင္းကို“ကၾကီး”ကေန“ခေခြး”အထိပဲသိပါတယ္။ ဒါေတာင္ သိတဲ့တစ္ဝက္က မွားေနေသးတယ္။

က်န္းမာေရး…….“က်န္းမာေရး”ဆိုတာဝမ္းႏႈတ္ေဆးရဲ့နာမည္ေပါ့ေနာ္ ၊ မေသာက္ျဖစ္ပါဘူးကြယ္။ ေတာ္ၾကာဟိုသီခ်င္းထဲကလို“ပြမ္ပြမ္ျမည္တဲ့အသည္း” မျဖစ္ဘဲ “ဒန္ ဒန္ ျမည္တဲ့ဘဲ”ျဖစ္ေနပါဦးမယ္။

ဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့စာအုပ္ေတြ......မဖတ္ရေသးတဲ့စာအုပ္၊ ဖတ္ျပီးလည္း ထပ္ဖတ္ဖို႔ဆႏၵ႐ွိေနေသးတဲ့စာအုပ္။

ေရာက္ျဖစ္ေနတာက......လက္႐ွိေနထိုင္ေနတဲ့ေနရာကိုေရးရမွာလား? ေလွ်ာက္ေလွ်ာက္ျပီးသြားေနတဲ့ေနရာ
ကိုေရးရမွာလား? လက္႐ွိေနထိုင္ေနတဲ့ေနရာကိုေရးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေရးမယ္။ အရင္ကဆို လူေတြကသူ႔ကို“ျပား”တယ္လို႔ယူဆခဲ့ၾကတယ္၊ ခုေတာ့လည္းသူ႔ကို“လံုး”ေနမွန္း သိသြားၾကျပီ။ဒါေတာင္တစ္ခ်ိဳ႕က သူ႔ကို “လံုး”သလိုလို“ျပား”သလိုလို လုပ္ေနတုန္း။ “သူ”ဆိုတာက
“ကမၻာ”ကိုေျပာတာပါ။ က်ေနာ္အဲဒီကမၻာေပၚမွာေနထိုင္ေနပါတယ္၊ ဒီထက္ပိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာမသိပါဘူး။

ေရးျဖစ္ေနတာက........အခုမိတ္ေဆြဖတ္ေနတာပဲေပါ့

နားေထာင္ျဖစ္ေနတာက.......“ဖိုးကာ”ရဲ့ တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ သီခ်င္းကို ေလးစားၾကည္ညိဳစိတ္အျပည့္နဲ႔ နားေထာင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ခ်စ္သူကို နဖူးကေနေျခဖ်ားထိ တစ္ေနကုန္တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္႐ံုေလးပဲ ၾကည့္တယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေနာေနာ သမာဓိမွ မဟုတ္ဘဲ၊ ျမန္မာျပည္မွာ အေထာက္ေတာ္က်န္ေက်ာင္းလိုမ်ိဳးဇာတ္လမ္းတြဲ႐ိုက္ရင္ ဖိုးကာကို သုခမိန္ၾကီးေပါင္ခ်ိန္ေနရာထားရမယ္၊
ေပါင္ခ်ိန္ကလည္း ပိန္ေခ်ာင္ေနတာပဲလို႔ေတာ့အဲက်မွ ကြန္ပလိန္းမတက္ၾကနဲ႔ေပါ့ေလ (ဒါကၾကိဳေျပာထားရတာ)

႐ြတ္ေနမိတာက….... အနိစၥ၊ဒုကၡ၊ အနတၱ ။ ျပီးခဲ့တဲ့ရက္ေတြကမွ က်ေနာ့မ်က္စိေ႐ွ႕မွာ အေကာင္းပကတိၾကီး႐ွိေနေသးတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္၊ တေန႔က သတင္းၾကားလိုက္တယ္ “လင္ရသြား႐ွာျပီ”တဲ့ အဲဒီကတည္းက ဘယ္အရာမွမျမဲဘူးဆိုတာသေဘာေပါက္သြားတယ္။

ျဖစ္ခ်င္ေနတာက......miley cyrus ရဲ့ရည္းစား။

စားျဖစ္ေနတာက.....မေန႔ကထက္ ဘာမွပိုမထူးတဲ့အစားအစာေတြ။

သနားေနမိတာက…...ငယ္ငယ္ကဆိုတိရိစာၦန္ေတြကို သနားတယ္၊ခ်စ္တယ္။ ခုေတာ့မသနားေတာ့ဘူး မခ်စ္ေတာ့ဘူး။ တိရိစာၦန္က လူေတြကိုျပန္ျပီး လူပါးဝ အဲ.. အဲ … တိရိစာၦန္ပါးဝေနလို႔။ ေဝးေဝးမၾကည့္နဲ႔ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ပဲကိုယ္ျပန္ၾကည့္ ေသေသခ်ာခ်ာကိုၾကည့္ သတိမမူရင္ ဂူေတာင္ျမင္မွာမဟုတ္ဘူး။ သတိမူရင္ေတာ့ ဂူမကဘူး ပူထြက္ေနတဲ့၊ စူထြက္ေနတဲ့ တိရိစာၦန္ေတြရဲ့ဗိုက္ကိုေတာင္ျမင္ရလိမ့္မယ္။

လြမ္းေနမိတာက......မလြမ္းရဲဘူး၊ ေျပာခဲ့ျပီ ကိုယ့္နရင္းကိုယ္ျပန္တီးေနရမယ္။

ေမ့ေလွ်ာ့ပစ္ေနမိတာက.....အယ္... ေမ့သြားျပီဗ်၊ ေျပာျပမလို႔ဟာ ။

ခါးသက္ေနမိတာ.......Guinness stout ၊ မယံုရင္ေသာက္ၾကည့္ပါလား တစ္ကယ္ပဲခါးသက္သက္နဲ႔။

တမ္းတေနမိတာက...... တစ္ဖက္ကစကၠဴထည့္ရင္ တစ္ဖက္က ပိုက္ဆံထြက္တဲ့စက္။

ၾကိတ္ျပီးခ်ီးက်ဴးေနမိတာ.......ယံုၾကည္ရာအမွန္တရားကိုေ႐ွ႕တန္းတင္ျပီး ဘဝေတြ ေမွာင္အတိက်ခဲ့ၾကသူမ်ား။ (အားလံုးရဲ့ရင္ထဲမွာေတာ့ လင္းတယ္)

ၾကိတ္ျပီးအထင္ေသးေနမိတာ.......ယံုၾကည္ရာ အမွားတရား ကိုေ႐ွ႕တန္းတင္ျပီး ဘဝေတြ ေတာက္စားေနသူမ်ား။ (အားလံုးရဲ့ရင္ထဲမွာေတာ့ ေမွာင္တယ္)

ဆႏၵမ႐ွိတဲ့ေနရာ....... ေသနတ္ကို မိုးေပၚေထာင္မပစ္ဘူးလို႔ ေၾကြးေၾကာ္တဲ့ေနရာ၊ က်ည္ဆန္ႏွေမ်ာလို႔နဲ႔တူပါတယ္။ (အသက္ကိုေတာ့ ႏွေမ်ာၾကပံုမရဘူး တခါတခါစဥ္းစားမိတယ္ ဒီေလာက္ေတာင္က်ည္ဆန္ႏွေမ်ာေနၾကရင္ အနားမွာဘယ္သူမွမ႐ွိတဲ့အခ်ိန္ဆို ကိုယ့္ဖင္ကိုယ္ျပန္ပစ္ေနၾကလားမသိဘူး အဲဒါဆိုရင္ေတာ့ျပႆနာပဲ)

ဆႏၵ႐ွိတဲ့ေနရာ..... က်ေနာ္ရယ္၊ က်ေနာ့ရဲ့နံ႐ိုးေလးရယ္၊ ေနာက္ျပီး မိုးတိမ္ေတြမငိုတဲ့အျပာေရာင္ရပ္ဝန္းတစ္ခုရယ္ေပါ့ (“နံ႐ိုး”ဆိုတာ ပတၱလားအမွတ္နဲ႔ တီးရမယ့္ဟာကိုေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး “ခ်စ္သူ”ကိုေျပာတာပါ)

မုန္းတီးေနမိတာ.........မုန္းပဲမုန္းေနမိပါတယ္၊တီးေတာ့တီးမေနမိဘူး။မုန္းတိုင္းလိုက္တီးေနရင္ “မီးတုံုး”ျဖစ္ျပီးမဲေနလိမ့္မယ္။ အဲက်မွ ေတြ႕ကရလူကို “ျဗဲ”လို႔ေအာ္ျပီးလိုက္ေျခာက္ေနရရင္ မမိုက္ဘူး။

ခ်စ္ေနမိတာက…..... ကြမ္းယာဆိုင္က“အမီနာ” ၊ အဲေလ… ေယာင္လို႔ ။

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက....... စိတ္ေတာ့မပ်က္ဘူး၊ စက္ေတာ့ပ်က္တယ္ ၊ ေအာက္စက္ေရာ ၊ကြန္ျပဴတာေရာပဲ။

စြဲလမ္းေနမိတာက....... စြဲလမ္းရင္သရဲျဖစ္တတ္တယ္တဲ့၊ ဘာကိုမွမစြဲလမ္းရဲဘူး။

လိုအပ္ေနတာ……...“အာရေက”လိုတယ္။(“အာရေက”ဆိုတာ “ေအရကာ”ရဲ့အစ္ကို ကုလားၾကီးလို႔ေတာ့ မမွတ္နဲ႔ေနာ္၊
“ပိုက္ ပိုက္”ကိုေျပာတာ ။ “ပိုက္ပိုက္”ဆိုတာလည္း“ဖိုက္ဖိုက္”ရဲ့ေယာက္ဖမဟုတ္ဘူးေနာ္ “ပိုက္ဆံ”ကိုေျပာတာ အဟီး သားၾကီးတို႔အလြန္လွ်ာ႐ွည္၏) အဲဒါေၾကာင့္ ဆံပင္ေဆးဆိုး နားကြင္းတပ္ျပီး VCDကူးေခြေတြ လိုက္ျဖန္႔ရင္ ေကာင္းမလားလို႔၊ ဘာပဲေျပာေျပာ VCDေရာင္းတာ ေ႐ွာက္သီးေဆးျပားေရာင္းတာထက္ေတာ့ ဂြမ္မယ္ထင္တယ္ ။

ေတာင္းေနမိတဲ့ဆု......death note႐ုပ္႐ွင္ထဲက death noteစာအုပ္ေလးလိုခ်င္တယ္၊ အမိျမန္မာျပည္ကိုအထင္ကရဖ်က္ဆီးေနတဲ့လူေတြ၊ အျမင္ကပ္တဲ့လူေတြရဲ့နာမည္ကို အကုန္တန္းစီေရးပစ္မယ္။ dieၾကေရာ့လဟယ္…

ထပ္ျပန္တလဲလဲေအာ္ဟစ္ေနမိတာက....... “အံု အြမ္ အံုအြမ္” (အဲလိုေအာ္ရင္လာဘ္႐ႊင္တယ္ထင္တယ္၊ လာဘ္မ႐ႊင္လည္း လူ႐ႊင္ရင္ျပီးတယ္ လူမ႐ႊင္ေတာင္တစ္ခုခု႐ႊင္ရင္ရျပီ)

ဝန္ခံခ်င္တာက...... ဘာကိုဝန္ခံရမလဲမသိဘူး၊ လုပ္ခဲ့တဲ့အျပစ္ေတြကိုလား? ဝန္ခံျပီးရင္ ထိုက္သင့္တဲ့အျပစ္ဒဏ္ေရာ ေပးမွာပဲလား? ဒါဆိုရင္ ဝန္မခံေတာ့ဘူး ေျပာခ်င္တာပဲေျပာခဲ့ေတာ့မယ္၊ ဒီစာလာဖတ္ျပီး ကြန္မန္႔မေပးသူ ေဘာ္ေဘာ္အေပါင္း(အိမ္ေထာင္မ႐ွိေသးသူမ်ား) အပၸနားနဲ႔ညားပါေစ၊ လက္ခ်မီးနဲ႔ ညားပါေစ အဟိ ။

သယ္ရင္းေလးsweetpeonyနဲ႔ သယ္ရင္း တလႏြန္တို႔ေရ ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ။ ။
ပံုကို photo bucketကယူပါတယ္။

ကေလးဘဝအမွတ္တရ(တဂ္)

ခုတေလာလာတဲ့tagေတြကအျခားလူေတြအတြက္ေတာ့မေျပာတတ္ဘူး က်ေနာ္အတြက္ေတာ့နည္းနည္းခက္ေနသလိုပဲ
(နည္းနည္းခက္တယ္ဆိုတာကမ်ားမ်ားမခက္ဘူးလို႔လည္းသက္ေရာက္ပါတယ္)

ဘေလာ့ကာလုပ္ရတာလည္းသိပ္ေတာ့မမိုက္ပါ ကိုယ့္အထုပ္ခ်ည္းကိုယ္ျဖည္ျဖည္ျပေနရလို႔ေလ။
အျဖည္ေကာင္းျပီးခါးမွာလံကြတ္တီခ်ည္းက်န္မွာလည္းစိုးရေသးတယ္ ၊
ဘေလာ့ကာရဲ့ခ်စ္သူရည္းစားေတြဆို သာလို႔ေတာင္မမိုက္ေသး အခန္႔မသင့္ရင္သူတို႔အထုပ္ပါလွမ္းလွမ္းျပီးျဖည္ခံထိတယ္ေလ။
အဲဒါေၾကာင့္ခ်စ္ခင္ရတဲ့ညီမေတြ အစ္မေတြကိုၾကံဳရင္ ၾကံဳသလိုသတိေပးျဖစ္ပါတယ္ ဘေလာ့ကာတစ္ဦးဦးကခ်စ္ေရးဆိုလာရင္ တတ္ႏိုင္သမွ်ေဝါင္ေဝါင္ေ႐ွးၾကပါလို႔ ဟီးးး။

“အိမ္ေလးကမိုးေတြလည္းယိုလို႔ပါလား”ဆိုတဲ့c-boxကႏႈတ္ဆက္သံနဲ႔အတူမႏွင္းကိုက်ေနာ္စသိခဲ့တာပါ။
“အိမ္ေလးကႏွင္းေတြလည္းေဝလို႔ပါလား”ဆိုျပီးမႏွင္းc-boxမွာက်ေနာ္သြားျပန္ေအာ္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ခုေတာ့က်ေနာ့္အိမ္မိုးမယိုေတာ့ပါဘူး မႏွင္းရဲ့အိမ္ကေတာ့နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္ခုထက္ထိ
ႏွင္းဥတုျဖစ္ေနတုန္းပါပဲ။

“ကေလးဘဝအမွတ္တရ”ဆိုျပီးမႏွင္းကtagလာေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလးစဥ္းစားရ
ၾကပ္သြားပါတယ္ ကေလးဘဝကေအာ္ဆိုခဲ့ဖူးတဲ့ကဗ်ာလိုလိုစာလိုလိုေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားတူေနၾကပါတယ္ tagေၾကြးဆပ္ျပီးသားလူေတြရဲ့ပိုစ္ကိုဝင္ဖတ္ျပန္ေတာ့ သူတို႔ေရးထားတာေတြက ကိုေရးမယ့္ဟာေတြနဲ႔အတူတူပဲျဖစ္ေနတယ္..
ေတာင္ေပၚက႐ွမ္းကေလးတို႔
ကုလားကေလးဓါးေသြးတို႔ ေညာင္ပင္တေစၦတို႔ေပါ့ေလ ။

ငယ္ငယ္က ကစားရင္းနဲ႔ေအာ္ဖူးတာေတြကလည္း
တစ္ -ေနရာယူ
ႏွစ္ -အသင့္ျပင္
သံုး -က်ည္ဆန္ထည့္
ေလး-ေမာင္းခ်ိန္
ငါး -ဝပ္
ေျခာက္-ပစ္ ဆိုတဲ့စစ္တိုက္တာေတြပဲမ်ားပါတယ္
က်ေနာ္ငယ္ငယ္ကစစ္တိုက္တမ္းကစားတာအရမ္းဝါသနာပါတယ္ေလ ေသနတ္ဆိုရင္လည္း အေဖကိုယ္တိုင္လုပ္ေပးထားတဲ့ သစ္သားေသနတ္ကအစ ပြဲေစ်းေတြမွာေရာ စတိုးဆိုင္ေတြမွာပါဝယ္လာတဲ့ေသနတ္ေတြထိအစံု႐ွိတယ္။

အိမ္ကိုဧည့္သည္ေတြလာရင္အေဖအျမဲေျပာတယ္ “က်ေနာ့္သား ၾကီးလာရင္စစ္ဗိုလ္မ်ားျဖစ္မလားမသိဘူး”တဲ့
ဒါေပမယ့္အေဖ့စကားမွားခဲ့ပါတယ္ စစ္တိုက္တဲ့ကစားနည္းကို က်ေနာ္ေနာက္ပိုင္းမွာစြန္႔လႊတ္ခဲ့ပါတယ္
ေသနတ္ေတြကိုလည္းမခင္တြယ္တတ္ေတာ့ပါဘူး တိတိက်က်ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ေသနတ္ဆိုတာ“သတ္”ဖို႔ဆိုတဲ့ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔
ထုတ္လုပ္ထားတဲ့ပစၥည္းတစ္ခုသာျဖစ္တယ္ဆိုတာကိုက်ေနာ္သိလိုက္ကတည္းကေပါ့၊ ျမင္လိုက္ကတည္းကေပါ့။
(တခ်ိဳ႕ကေတာ့ေျပာေရာ့မယ္ “ေသနတ္ပါဆိုမွ သတ္ဖို႔မဟုတ္ဘဲ အျမင့္မွာထားျပီး႐ွိခိုးဖို႔လား”ဆိုျပီးေတာ့..
ရပါတယ္ အယူအဆေတြၾကိဳက္သေလာက္ကြဲလြဲႏိုင္တယ္)

ငယ္ငယ္က ကေလးခ်င္းမတည့္ရင္ေအာ္ဖူးတာတစ္ခုေတာ့႐ွိတယ္
“သူ႔ဘက္ကလည္းမတည့္ ေသာက္႐ွက္လည္းမ႐ွိ
အိမ္ေနာက္ေဖးက ခံုဖိနပ္နဲ႔႐ိုက္ ေသလိုက္” ဆိုတာေလ ၊

ဒါပဲမွတ္မိေတာ့တယ္ မႏွင္းေရ ေရးတာေတြက မလိုတာေတြပါေနရင္ tagထားတာနဲ႔လြဲေနရင္ေဆာရီးေနာ္...

ငယ္ငယ္တုန္းက စားခဲ့တယ္(တဂ္)

သားၾကီးဆိုသူ၏အမွာ........

ခုတစ္ေလာက်ေနာ္စာေတြမေရးႏိုင္ျဖစ္ေနပါတယ္ ဘီယာလည္းေကာင္းေကာင္းမေသာက္ႏိုင္ျဖစ္ေနပါတယ္ ။ စာမေရးႏိုင္တာက ကမၻာပ်က္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့သတင္းၾကားျပီး လူက ထိုင္ရမလို ထရမလိုျဖစ္ေနလို႔ပါ (မ်က္လံုးထဲျမင္သာထင္သာေအာင္ေျပာရရင္ အေနအထားက ကုန္းကုန္းကြကြၾကီးပါ) ။
ဘီယာမေသာက္ႏိုင္တာကေတာ့ ႐ွင္းပါတယ္၊ ဖြတ္ကလိဒဂၤါးမထြက္လို႔ပါ။
ေျပာသာေျပာရတာပါ ကမၻာၾကီးတစ္ကယ္ပ်က္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ေတာင္ က်ေနာ့္လိုအနာဂတ္တိတိပပ မ႐ွိတဲ့ေကာင္အဖို႔ လြမ္းေလာက္စရာေတာ့မ႐ွိပါဘူး ၊

ဒါေပမယ့္ ၂၀၁၀ခုႏွစ္မွာ တရားအမွ်တဆံုးေသာေ႐ြးေကာက္ပြဲၾကီးလုပ္ျပီး ျပည္သူ႔ေမတၱာေတာ္ကိုခံယူမယ့္ ဘဘၾကီးနဲ႔ေနာက္လိုက္တစ္စုအတြက္ေတာ့ တယ္လည္းဟန္လွမယ္မထင္ဘူး။
မဲ၉၉.၉၉ရာခိုင္ႏႈန္းနဲ႔ႏိုင္လာျပီးမွ ကမၻာၾကီးက ေကာက္ကာငင္ကာပ်က္သြားရင္ သူတို႔မွာ ႏိုင္ငံကိုအစိုးရဖို႔မေျပာနဲ႔ ၊သူတို႔ဖင္ေတာင္သူတို႔စိုးလို႔ရေတာ့မွာမဟုတ္ပါဘူး ေတြးၾကည့္႐ံုနဲ႔ပဲ ပိုးစိုးပက္စက္ၾကီးကိုေၾကကြဲပစ္ဖို႔ေကာင္းေနပါျပီ။

က်ေနာ္ကေလးဘဝတုန္းကလည္း ၾကယ္နီၾကီးတစ္လံုးကမၻာၾကီးကို ဝင္တိုက္ေတာ့မယ္ဆိုျပီး ဟိုးေလးတစ္ေက်ာ္ျဖစ္ဖူးပါတယ္၊ အဲဒီသတင္းလည္းၾကားေရာ က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းေတြဘယ္လိုျဖစ္ကုန္လဲေတာ့က်ေနာ္မသိဘူး၊ က်ေနာ္ကေတာ့အိမ္ကိုအျမန္ျပန္ေျပးျပီး အိမ္ေနာက္ေဖးက ေတာင္းအစုတ္ထဲမွာ ေကာက္႐ိုးေတြနဲ႔အမွည့္ခံထားတဲ့သရက္သီးအစိမ္းႏွစ္လံုးကို အကုန္စားပစ္လိုက္ပါတယ္။ ပထမေတာ့ မွည့္ေအာင္ေစာင့္ျပီးမွစားမလို႔ဖြက္ထားတာပါ ၊ ဒါေပမယ့္ ၾကယ္နီၾကီးက ဘယ္အခ်ိန္လာျပီး ကမၻာကိုဖ်က္မလဲမသိဘူးေလ

“မစားလိုက္ရေလျခင္း”ဆိုျပီးေနာင္တမရခ်င္လို႔ၾကိဳျပီးစားလိုက္တာပါ။ ပါးစပ္ကသာစားေနရတာ မ်က္လံုးက ေကာင္းကင္ကိုလည္း ကြက္ၾကည့္ကြက္ၾကည့္လုပ္ေနရေသးတယ္ မလြတ္ႏိုင္မွန္းသိတာေတာင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ၾကယ္နီၾကီးက်လာရင္ ေ႐ွာင္ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ အဲဒီတုန္းက ေ႐ွာင္လင္သိုင္းကားလည္းၾကည့္ေနက်ဆိုေတာ့ေလ ဒါေပမယ့္တစ္ကယ့္တစ္ကယ္မွာေတာ့ၾကယ္နီၾကီးလည္းေရာက္မလာပါဘူး၊ ကမၻာၾကီးလည္းမပ်က္ပါဘူး ပ်က္သြားတာက က်ေနာ့္ဝမ္းပါ၊ ဝမ္းေလွ်ာျပီးေက်ာင္းႏွစ္ရက္မတက္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ။

မဟာဆန္tagေၾကြးကိုမဆပ္ႏိုင္တာၾကာေတာ့မ်က္ႏွာပူရပါတယ္ မႏွင္းtagေၾကြးလည္း႐ွိပါေသးတယ္။
ကိုယ္တိုင္စာမေရးႏိုင္ေသးေတာ့ ရဲရင့္ေသြး ဆိုတဲ့(က်ေနာ့္အေခၚ“ရဲရင့္ေပါ”ေပါ့ေလ)သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုအကူအညီေတာင္းရပါတယ္။ သူ႔ခမ်ာ မအားမလပ္တဲ့ၾကားကၾကိဳးစားျပီးေရးေပး႐ွာပါတယ္ သူမအားဘူးဆိုတာက onlineမွာတက္ျပီးဖြံေၾကာင္ရတာရယ္ အျပင္မွာပတ္ျပီးဖြံေၾကာင္ရတာရယ္နဲ႔ လက္မလည္ဘူးျဖစ္ေနလို႔ပါ။

တစ္ေန႔က်ရင္“ကြ်ႏ္ုပ္၏ဖြံအ႐ႈပ္ေတာ္ပံု”ဆိုျပီး က်မ္းတစ္ေစာင္ ေပတစ္တဖြဲ႔ေရးသားလိမ့္ဦးမယ္လို႔ေမွ်ာ္လင့္ရပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္က်သူ႔စာအုပ္ထြက္လာရင္ က်ေနာ့္ဘေလာ့ကေနအခမဲ့ေၾကညာေပးဦးမွာပါ ဘာပဲေျပာေျပာဒီသူငယ္ခ်င္းကေတာ္ေတာ္အားကိုးရတဲ့သူငယ္ခ်င္းပါ လိုအပ္ရင္ က်ေနာ္နဲ႔ခြါျပဲခဲ့ၾကကုန္ေသာ ခ်စ္သဲေလးေတြရဲ့ျပႆနာကိုလည္း သူဝင္ျပီး႐ွင္းေပးတတ္ပါေသးတယ္။

ဥပမာ “ကိုသားၾကီးဘယ္ေရာက္ေနလဲဟင္” လို႔လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ေမးလာတဲ့ေကာင္မေလးေတြကို
“သားၾကီးေသျပီေဟ့”ဆိုျပီးအသံျပတ္ၾကီးနဲ႔ ျပန္ေျဖေပးတတ္တာမ်ိဳးပါ ေျပာပါတယ္ေတာ္ေတာ္အားကိုးရပါတယ္ဆို။
အစ္မ မဟာဆန္ခင္ဗ်ား သူငယ္ခ်င္းေရးေပးတဲ့postေလးနဲ႔ပဲ အစ္မရဲ့tagေၾကြးကိုဆပ္လိုက္ပါရေစခင္ဗ်ာ
က်ေနာ္ကေတာ့ခုတစ္ေလာတစ္ကယ္ပဲ ထိုင္ရမလို ထရမလိုျဖစ္ေနလို႔ စာမေရးႏိုင္ပါေသးေၾကာင္းခင္ဗ်ာ..။
………………………..

ရဲရင့္ေသြး(ခ)ရဲရင့္ေပါဆိုသူ၏စာ.........

ျမန္မာ့႐ိုးရာအစားအစာေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေရးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့အမ်ားၾကီးေပါ့ခင္ဗ်ာ
ကိုယ္ေတြ႔ၾကံဳျပီးကိုယ္တိုင္ခ်က္စားခဲ့တာေလးေတြေျပာျပမယ္ဗ်ာ။ျမိဳ႕သားေတြစားတဲ့ျမိဳ႕စာေတာ့မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ က်ဳပ္ကေတာသားဆိုေတာ့ က်ဳပ္တို႔ေတာသူေတာင္သားေတြစားေနက် အစားအစာေလးေတြေပါ့..

က်ဳပ္တို႔႐ြာေလးကအရမ္းသာယာတယ္ဗ် ႐ြာထိပ္မွာေရကန္ၾကီးနဲ႔ ေစတီေလးနဲ႔အရမ္းကိုၾကည္ႏူးဖို႔ေကာင္းတယ္။ ကန္ေဘာင္ပတ္ပတ္လည္မွာကထန္းပင္ေတြ၊ သရက္ပင္ေတြ၊စကားဝါပင္ေတြနဲ႔ဗ်။ကန္ေဘာင္ေပၚကၾကည့္လိုက္ရင္ ပဲခူး႐ိုးမေတာင္တန္းၾကီးကိုလွမ္းျမင္ေနရတယ္ေလ၊ ပဲခူး႐ိုးမေတာင္တန္းၾကီးျမဴေတြဆိုင္းေနတာကိုျမင္ရရင္ လြမ္းသလိုလို ေဆြးသလိုလိုျဖစ္ရေအာင္ကို ႐ႈခင္းေတြကဖမ္းစားေနတယ္။

က်ဳပ္တို႔ဆီမွာ တစ္ႏွစ္ေပါ့ဗ်ာ မိုးတြင္းမွာမိုးေတြအရမ္း႐ြာေတာ့ ဧရာဝတီျမစ္ေရကအရမ္းၾကီးတာေပါ့။ ေရကအရမ္းၾကမ္းေတာ့“ကြမ္းသီးတပင္ဆည္ေျမာင္း”လည္းမခံႏိုင္ေတာ့ ဆည္က်ိဳးပါေလေရာ။ ၾကီးလိုက္တဲ့ေရမ်ား လူေတြလည္းေသ၊ အိမ္ေတြလည္းေမ်ာေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္တို႔႐ြာပတ္ပတ္လည္မွာဆိုေရေတြေဖြးေနတာပဲဗ်ိဳ႕၊ ေပါလိုက္တဲ့ငါးဆိုတာေတာ့ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့ဗ်ိဳ႕၊ က်ဳပ္ကျမိဳ႕ေက်ာင္းတက္ေနတာဆိုေတာ့ ႐ြာကိုေတာ္ေတာ္ၾကာမွတစ္ေခါက္ေရာက္ျဖစ္တယ္။

က်ဳပ္တို႔လယ္ေတြက႐ြာနဲ႔အရမ္းအလွမ္းေဝးေတာ့ လယ္ထဲမွာပဲအိမ္ေဆာက္ထားရတယ္၊လယ္တဲၾကီးေပါ့ဗ်ာ
အဲဒါေရေတြအရမ္းၾကီးေတာ့ အေဖကလယ္တဲေစာင့္ဖို႔လွမ္းေခၚတာနဲ႔႐ြာကိုေရာက္လာရတာေပါ့။ လယ္တဲမွာကပစၥည္းေတြကမ်ားေတာ့မသယ္ႏိုင္ဘူးေလ၊ လူခိုးမွာစိုးေတာ့သြားေစာင့္ေပးရတာေပါ့ဗ်ာ။
အဲဒါနဲ႔က်ဳပ္လည္းေရာက္ေရာ ေလွတစ္စီးနဲ႔ စားနပ္ရိကၡာအျပည့္နဲ႔ ညီဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္နဲ႔ လယ္တဲေစာင့္ဖို႔သြားပါေလေရာ၊ ေရဒီယိုတစ္လံုးကလည္းပါေသးတယ္ဗ် “ေလွကေလးကိုေလွာ္မည္ ေဘးမသမ္းဘဲေအးခ်မ္းေတာ့သည္”ဆိုတဲ့သီခ်င္းေလးလိုပဲဗ်ိဳ႕ ၊

ညီအစ္ကိုႏွစ္ေယာက္ ေလွေလးေလွာ္ျပီးသြားၾကတာလယ္တဲကိုေရာက္ပါေလေရာ၊ ေရကအတက္ၾကမ္းေတာ့ က်ဳပ္တို႔အိပ္မယ့္အဆင့္နဲ႔ေရကထိလုမတတ္ပဲဗ်ိဳ႕၊ေရာက္တာနဲ႔ေရဒီယိုေလးဖြင့္္ တေရးတေမာအိပ္ေတာ့တာပဲ၊ေရစီးသံေလးေတြက လူကိုေခ်ာ့သိပ္ေနသလိုပဲ၊အိပ္လို႔ကေကာင္းမွေကာင္းပဲ။


ညေနေစာင္းေတာ့ ႐ြာက ငါးဖမ္းၾကမယ့္တံငါသမားေတြေရာက္လာၾကပါေလေရာ သူတို႔ကက်ဳပ္တို႔တဲနဲ႔မနီးမေဝးမွာငါးဖမ္းေနၾကတာေလ။ သူတို႔လုပ္စရာ႐ွိတာေတြလုပ္ၾက၊ျပင္ဆင္ၾကေပါ့ဗ်ာ
က်ဳပ္လည္းအိပ္ယာႏိုးတာနဲ႔ညစာစားဖို႔ထမင္းတစ္အိုးတည္လိုက္တယ္၊ ျပီးေတာ့ေလွတစ္စီးနဲ႔ဟင္း႐ြက္ခူးထြက္ေတာ့တာပဲ။ ေပါလိုက္တဲ့ကန္စြန္း႐ြက္မ်ား

ျမိဳ႕မွာဆိုကန္စြန္းတစ္စည္းဆိုေစ်းၾကီးသေလာက္ က်ဳပ္တို႔႐ြာမွာေပါလိုက္တဲ့ကန္စြန္း၊ေရေပၚမွာအညြႇန္႔နီနီရဲရဲေလးေတြျဖာေနတာပဲ၊က်ဳပ္လည္းကန္စြန္း
တစ္ေပြ႕ေလာက္ခူးျပီးျပန္လာေတာ့ တံငါသည္ေတြကသူတို႔လုပ္ငန္းျပီးလို႔က်ဳပ္တို႔တဲမွာအနားယူေနၾကျပီဗ်ိဳ႕၊သူတို႔ငါးဖမ္းပံုဖမ္းနည္းကေတာ့
အမ်ားၾကီးဗ် ငါးမွ်ားတန္းခ်တဲ့နည္းရယ္၊ ပိုက္ခ်တဲ့နည္းရယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ေနာက္ၾကံဳမွငါးဖမ္းပံုဖမ္းနည္းေတြေျပာျပမယ္ဗ်ိဳ႕။

လယ္တဲေရာက္တာနဲ႔ညီငယ္တည္ထားတဲ့ေရေႏြးၾကမ္းနဲ႔ထန္းလွ်က္နဲ႔ျမည္းျပီးေတာ့အလႅာပ သလႅာပေတြေျပာၾကတာေပါ့ဗ်ာ၊ တံငါသည္ေတြကလည္းတစ္႐ြာတည္းေနၾကသူေတြဆိုေတာ့ အားလံုးရင္းရင္းႏွီးႏွီးေျပာၾကဆိုၾက ရယ္ေမာၾကေပါ့ဗ်ာ။ ေရဒီယိုက“တိမ္တမာန္”သီခ်င္းေလးကလည္းပ်ံ႕လႊင့္လို႔ေပါ့။

အဲဒါနဲ႔တစ္ေအာင့္ေလာက္ၾကာေတာ့ ညစာခ်က္ဖို႔ငါးသြားျဖဳတ္ၾကတာ၊ ေပါလိုက္တဲ့ငါးေတြဗ်ာ ပိုက္မွာတစ္သီၾကီးပဲ။ ငါးဖယ္ေအာင္းၾကီးေတြ လက္ငါးလံုးေလာက္ၾကီးေတြ ငါးဖားမလို႔လည္းေခၚတယ္ဗ်
ငါးဖယ္ေအာင္းလို႔လည္းေခၚတယ္။ အဆီေတြကလည္းဆူျဖိဳးေနတာပဲ၊အ႐ွင္ေတြဆိုေတာ့လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ပါပဲ၊ က်ဳပ္တို႔လည္းတစ္နပ္စာေလာက္ျဖဳတ္ယူျပီးေတာ့ျပန္လာၾကတယ္။

တဲေရာက္တာနဲ႔ငါးဖယ္ေအာင္းၾကီးေတြကိုဗိုက္ခြဲ ေရစင္ေအာင္ေဆးျပီးေတာ့ေရစစ္ထားလိုက္တယ္ ျပီးေတာ့င႐ုပ္သီးစိမ္းရယ္၊ၾကက္သြန္ျဖဴ၊ နီ၊ ဂ်င္းေရာေထာင္း ၊မန္က်ည္းသီးမွည့္ကိုေရစိမ္ထားလိုက္တယ္။
ဒယ္အိုးထဲကိုဆီနည္းနည္းထည္႔၊နႏြင္းမႈန္႔ေလးနည္းနည္းထည့္ျပီးေတာ့ ခုနကင႐ုပ္သီး ၾကက္သြန္ေထာင္းတာေလးထည့္ င႐ုပ္သီးၾကက္သြန္ေလးႏြမ္းေတာ့၊ပုဇြန္ငပိေလးနည္းနည္းထည့္၊ျငဳပ္သီးအေရာင္တင္မႈန္႔ေလးနည္းနည္း
ထည့္၊ခဏေနေတာ့င႐ုပ္သီးၾကက္သြန္ေလးေတြႏြမ္းျပီဆိုရင္ ေရစစ္ထားတဲ့ငါးဖယ္ေအာင္းၾကီးေတြထည့္
ေမႊျပီးေတာ့အဖံုးအုပ္ထားရတယ္။

ငါးမိနစ္ေလာၾကာေတာ့ ခုနကေရစိမ္ထားတဲ့ မန္က်ည္းမွည့္ေရေလးကိုစစ္ျပီးေတာ့ထည့္၊ ေရေလးပါနည္းနည္းထည့္ျပီးရင္ေမႊျပီးေတာ့ အဖံုးျပန္အုပ္ထားရတယ္ ခ်က္နည္းကႏွစ္မ်ိဳး႐ွိတယ္ဗ်၊ က်ဳပ္တို႔အရပ္အေခၚကေတာ့“ေသာက္ဆမ္းဖက္”ရယ္
“လိပ္မ်က္ရည္”ရယ္ဗ်။ ေသာက္ဆမ္းဖက္ကေတာ့ ေသာက္လို႔လဲရ၊ ဆမ္းစားလို႔လည္းရတယ္၊ လိပ္မ်က္ရည္ကေတာ့ဆီက်န္ေရက်န္ေလးေပါ့ဗ်ာ၊ လူကမ်ားေတာ့ ေသာက္ဆမ္းဖက္ေလးပဲခ်က္လိုက္တယ္
ငါးေတြႏႈးေလာက္ျပီဆိုေတာ့မွ အခ်ိဳမႈန္႔နဲ႔ဆားသင့္ေတာ္႐ံုေလးထည့္ျပီးေတာ့၊ “ေတာပင္စိမ္း”လို႔ေခၚသဗ်၊

က်ဳပ္တို႔ဆီမွာေပါက္တဲ့ပင္စိမ္းအ႐ိုင္းေတြေပါ့၊ ေမႊးမွေမႊးပဲ၊ အဲဒီေတာပင္စိမ္းေလးေတြခူးျပီးေတာ့ထည့္ျပီး
အုပ္ထားလိုက္တယ္၊ အသင့္စားလို႔ရျပီေပါ့ဗ်ာ။ ငပိခ်က္ကေတာ့က်ဳပ္တို႔ေတာသားေတြအတြက္ေတာ့
ပင္တိုင္အစားအစာေပါ့။ ငပိေလးကလည္းေမႊးေနတာပဲ၊ကိုယ္တိုင္လုပ္တဲ့ငါးငပိေပါ့ဗ်ာ။ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊နီေလး
ကိုမီးဖုတ္ျပီးေတာ့ေထာင္း ျငဳပ္သီးစိမ္းေလးကိုေရနည္းနည္းနဲ႔ျပဳတ္ ေရခမ္းျပီဆိုဆီနည္းနည္းထည့္ေလွာ္၊

ျပီးရင္ေထာင္း၊ငပိအေဖ်ာ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ျပီးရင္ငပိရည္ကိုခုနကျငဳပ္သီးစိမ္းရယ္၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ၊နီေထာင္းရယ္ထည့္ေမႊ၊ ငါးဖယ္ေအာင္းအသားေလးေတြႏြင္ျပီးေတာ့ထည့္၊အခ်ိဳမႈန္႔ေလးထည့္၊ ရျပီေပါ့ဗ်ာ။ တို႔စရာကေတာ့ ခုနက ကန္စြန္း႐ြက္ေတြကိုထည့္ျပဳတ္၊ မန္က်ည္းမွည့္ေလးနည္းနည္းပါထည့္ျပီးျပဳတ္ရတယ္၊ ကန္စြန္း႐ြက္ေတြႏြမ္းျပီဆိုရင္ရျပီ၊ အသင့္စားလို႔ရျပီေပါ့ဗ်ာ။

အားလံုးအဆင္သင့္ျဖစ္ျပီဆိုေတာ့ စားဖို႔ျပင္ၾက ဆင္ၾကေတာ့တာပဲ၊ဟင္းနံ႔ေတြကလည္းတဲထဲမွာၾကိဳင္လႈိင္ေနေတာ့ဗိုက္ကလည္းဆာေပါ့၊ အားလံုးဝိုင္းထိုင္ျပီးေတာ့ ခုနက ငါးဖယ္ေအာင္း“ေသာက္ဆမ္းဖက္”ရယ္၊ ငပိရည္တို႔စရာနဲ႔ေလြးလိုက္ၾကတာေခါင္းေတာင္မေဖၚႏိုင္ၾကဘူးဗ်ိဳ႕၊ငါးဖယ္ေအာင္းၾကီးေတြက လတ္ဆတ္ေတာ့ခ်ိဳဆိမ့္ေနတာပဲ၊ င႐ုပ္သီးစိမ္းကလည္းစပ္မွစပ္၊ ခ်ဥ္ငံစပ္ေလးေပါ့ဗ်ာ။ ငပိရည္နဲ႔တို႔စရာ
ေလးကလည္းေကာင္းမွေကာင္း၊ စားလိုက္ၾကတာ ထမင္းတစ္အိုးလည္းေျပာင္ပါေလေရာလား။
ေကာင္းခ်က္ကေတာ့ ေထာင္းခ်က္ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။

ေနာက္ၾကံဳရင္ ေတာင္းဆိုတဲ့သူေတြ႐ွိရင္ေတာ့ က်ဳပ္တို႔ေတာသူေတာင္သားေတြရဲ့လူေနမႈအေၾကာင္းေတြ၊
ငါးဖမ္းပံုဖမ္းနည္းေတြ အမ်ားၾကီးေပါ့ဗ်ာ၊ေရးခ်င္ပါေသးတယ္၊ ေတာသူေတာင္သားေတြရဲ့ဘဝဟာ
အင္မတန္မွ႐ိုးသားျဖဴစင္ၾကပါတယ္၊ သူတို႔မွာဟန္ေဆာင္မႈဆိုတာမ႐ွိေအာင္႐ိုးသားၾကပါတယ္
ခင္ဖို႔လည္းေကာင္းၾကပါတယ္ဗ်ာ။

ေနာင္လမ္းၾကံဳရင္ေတာ့က်ဳပ္တို႔႐ြာေလးကိုအလည္လာဖို႔ဖိတ္ေခၚပါတယ္ဗ်ာ...
အားလံုးပဲေပ်ာ္႐ႊင္ခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစဗ်ာ။ ။

ရဲရင့္ေသြး(ခ)ရဲရင့္ေပါ(ေခတၱ မေလးေ႐ွာ) ဟီး ဟီး ဟီး

ဆုနဲ႔စူး ေက်ာင္းနဲ႔ၾကိမ္(တဂ္)

“မင္းတို႔ဗမာစကားနဲ႔ ခ်စ္တယ္ ကိုဘယ္လိုေျပာလဲ”
supervisorက ေမးလိုက္တာပါ
“ျမန္မာဆိုင္ကေကာင္မေလးကိုငါရည္းစားစကားေျပာခ်င္လို႔ကြ သင္ေပးဦး”
ေၾသာ္…ဒင္းကငါတို႔လုပ္အားခကိုလည္းေခါင္းပံုျဖတ္ေသး ငါတို႔အမ်ိဳးေကာင္းသမီးကိုလည္းအျမတ္ထုတ္ခ်င္ေနေသးတယ္ေပါ့ ရတယ္ ဒါမ်ိဳးဆိုသိပ္ကူညီေပါ့
က်ေနာ္လည္း ဗမာလိုရည္းစားစကားေျပာတာကိုသင္ေပးလိုက္တယ္ ႐ွည္ေနရင္မမွတ္မိမွာစိုးလို႔တိုတိုပဲသင္ေပးလိုက္တယ္
supervisorလည္းအသံအေနအသံထားပီေအာင္ေလ့က်င့္ျပီးအလြတ္က်က္လိုက္တယ္

ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ ဆိုင္ကိုမေယာင္မလည္နဲ႔ေရာက္သြားတယ္ သူ႔အခန္းနဲ႔နီးနီးေလးကိုး
ဆိုင္ေရာက္ေတာ့အခန္႔သင့္ပဲင႐ုပ္သီးထုပ္ေတြၾကားမွာအလုပ္႐ႈပ္ေနတဲ့ေကာင္မေလးကိုေတြ႔တယ္
ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ဆိုင္ကလူ႐ွင္းေနတယ္ သူ႔အတြက္အကြက္ပဲ အရင္ကလည္းေကာင္မေလးနဲ႔သူနဲ႔မ်က္မွန္းတန္းေနက်၊ ေမးထူးေခၚေျပာေတြ႐ွိေနက်ပါ အနီးဆံုးဆိုတဲ့ေနရာကိုသူတိုးကပ္သြားတယ္
မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ျပီးေကာင္မေလးကိုခ်စ္ရည္လဲ့ေနတဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ၾကည့္ေနလိုက္တယ္
အသိမ္ေမြ႕ဆံုးအျပံဳးတစ္ခုကိုျပံဳးျပျပီး က်ေနာ္သင္ထားတဲ့အတိုင္း supervisorက ဗမာသံပီပီသသၾကီးနဲ႔တလံုးခ်င္းေျပာခ်လိုက္တယ္....

“ေဖ -ိုး မ” တဲ့

supervisorရဲ့ရည္းစားစကားကိုၾကားေတာ့ဇတ္ဇတ္ၾကဲေကာင္မေလးက“ဇြတ္ၾကီးပါပဲလား႐ွင္ စဥ္းစားပါရေစဦးလား ဒီကမိန္းမသားမို႔ပါ”ဆိုျပီးမမူပါဘူး လုပ္စရာ႐ွိတာပဲလုပ္ထည့္လိုက္တယ္
ျမန္မာ့အားကစားကမၻာကိုလႊမ္း မလႊမ္းေတာ့မသိဘူး ျမန္မာ့အမ်ိဳးသမီးလက္ဝါးကေတာ့ မေလး႐ွားကဘဲၾကီးရဲ့ပါးကိုအဲဒီေန႔က ပိုးစိုးပက္စက္ကိုလႊမ္းသြားတယ္
supervisorမ်က္ႏွာရဲပေတာင္းခတ္ကုန္တယ္ ေကာင္မေလးကျမန္မာျပည္ကမွာထားတဲ့င႐ုပ္သီးအနီမႈန္႔ေတြကိုထုပ္ေနရင္းတန္းလန္းကိုး ၾကည့္ရတာပါး႐ိုက္ခ်င္စိတ္က လက္အေဆးကိုေတာင္မေစာင့္ႏိုင္႐ွာဘူး တန္းျပီးတြယ္ထည့္လိုက္တာ
(ေကာင္မေလးေရ so sorryပါကြယ္ မင္းကိုတကယ္ေျပာရဲတယ္မထင္လို႔ပါ)

အဲဒီေနာက္ပိုင္း supervisorလည္းအခန္းေျပာင္းသြားပါေရာ ႐ွက္လို႔တဲ့
အဲဒီေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္လည္းအလုပ္ေျပာင္းရပါေရာ ခြ်န္တြန္းလုပ္လို႔တဲ့

ဒီလိုပါပဲ က်ေနာ္ဆိုတဲ့ေကာင္ကအမ်ားၾကီးလည္းမဆိုးသလို အမ်ားၾကီးလည္းမေကာင္းပါဘူး
ကိုၾကီးရီႏိုကဆုနဲ႔စူးဆိုျပီးေက်ာင္းတုန္းကအမွတ္တရျဖစ္ခဲ့တာေတြေရးဖို႕တဂ္လာတယ္
ေက်ာင္းအေၾကာင္းေျပာမယ္ဆိုရင္ နား႐ြက္ဆြဲထိုင္ထလုပ္ရတာ၊ ခံုေပၚမတ္တတ္ရပ္ရတာ ၾကိမ္လံုးစာမိတာေတြပဲ ထပ္ေနလိမ့္မယ္ထင္တယ္ ဒါေပမယ့္ ေရးလိုက္ပါမယ္ ..
………......

ေန႔လည္ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္တစ္ခုမွာပါ က်ေနာ္တို႔ေဘာ္လံုးကန္ၾကတယ္ နာမည္နဲ႔လိုက္ေအာင္အီးေပါေလာေတြမ်ားတဲ့
E အခန္းကေကာင္ေတြနဲ႔ကန္ၾကတာပါ
အဲလိုနဲ႔တစ္ခ်က္မွာက်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကန္ထည့္လိုက္တဲ့ေဘာလံုးက Eအခန္းက ေကာင္တစ္ေကာင္ရဲ့ဖင္ကိုဒိုင္းကနဲသြားထိတယ္ အဲေကာင္လည္း စိတ္ဆိုးဆိုးနဲ႔ျပန္လွည့္လာျပီး
သူ႔ေနာက္တည့္တည့္မွာ႐ွိေနတဲ့က်ေနာ့္ကို ေဆာင့္တြန္းပါေတာ့တယ္ က်ေနာ္ယိုင္ထြက္သြားတယ္

“ေဟ့ေရာင္..ငါကန္တာမဟုတ္ဘူး မင္းလူမွားေနျပီ”

စကားေတာင္ဆံုးေအာင္မေျပာရဘူး ေဒါသအရမ္းထြက္ေနတဲ့အဲေကာင္က က်ေနာ့္မ်က္ခြက္ကိုလက္သီးေတြအတြဲလိုက္ပစ္သြင္းလိုက္ပါတယ္ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ၾကီး က်ေနာ့္မ်က္လံုးထဲမွာ twinkle twinkle little starေတြအလ်ားလိုက္လက္သြားပါတယ္။
စက္ေသနတ္ပစ္သလိုသူ႔လက္သီးခ်က္ေတြကေတာ္ေတာ္ျမန္ပါတယ္ က်ေနာ့္ဘက္ကအခံၾကီးသက္သက္
ဒီလိုနဲ႔တစ္ခ်က္မွာ က်ေနာ့္ကိုထိုးေနရင္းကေနလွမ္းကန္ေတာ့ သူ႔ေျခေတာက္ကိုက်ေနာ္မိသြားတယ္ လက္က်န္ရပ္ေနတဲ့အျခားတစ္ဖက္ကို က်ေနာ္လွမ္းကန္ထည့္လိုက္ေတာ့ အဲေကာင္ သဲေတြၾကားထဲပံုကနဲေလးဘက္ေထာက္က်တယ္

က်ေနာ္လည္းရတဲ့အခြင့္အေရးကိုလက္လြတ္မခံဘဲ သူ႕ဇက္ပိုုးကို ဖေႏွာင့္နဲ႔ ခုန္ျပီးအားကုန္ေဆာင့္နင္းခ်လိုက္တယ္ အသံေတာင္မထြက္ဘူး သူ႔မ်က္ခြက္က သဲထဲမွာနစ္သြားတာ
တစ္ခ်က္ထဲနဲ႔ပြဲျပီးသြားတယ္ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကျပန္ေျပာျပတယ္ အဲေကာင့္အေဖက ကရာေတးဆရာၾကီးတဲ့ သင္တန္းေတာင္ဖြင့္ထားတာတဲ့ အဲေကာင္ဆိုလည္း ခါးပတ္ အနီလား အစိမ္းလားမသိဘူး ရထားတာတဲ့ က်ေနာ္ျပန္ေျပာလိုက္တယ္ ငါ့အေဖက ဘာကရာေတးမွမတတ္ဘူး
ဒါေပမယ့္ ငါကအျမဲတမ္း ဗန္ဒိန္း(jean-claude Van Damme)ကားၾကည့္တယ္လို႕

fighterႏွစ္ေကာင္ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ကိုယ့္ခံုေပၚကိုယ္မတ္တတ္ရပ္ရတယ္
တစ္ေယာက္ကိုၾကိမ္သံုးခ်က္မိတယ္ ဒါေပမယ့္က်ေနာ္ေက်နပ္တယ္ က်ေနာ့္အတန္းပိုင္က လူပိန္သလိုေဒါသပိန္တယ္ ကိုင္တဲ့ၾကိမ္လံုးကလည္း လူနဲ႔လိုက္ေအာင္ေသးတယ္(အဲ..စပ္ေတာ့စပ္တယ္) ဟိုေကာင့္အတန္းပိုင္က လူၾကီးသလိုေဒါသလည္းၾကီးတယ္ ကိုင္ထားတဲ့ၾကိမ္လံုးကလည္း ႏွစ္လံုးပူး အယ္ေနတာပဲ

“ကရာေတးဆရာၾကီးရဲ့သားကို ငါတို႔အခန္းကသားၾကီးတြယ္ထည့္လိုက္တာ အသံေတာင္မထြက္ေတာ့ဘူးေဟ့” ဆိုျပီး အတန္းေဖၚေတြကလိုက္ေၾကာ္ညာေတာ့ က်ေနာ္heroၾကီးျဖစ္လို႔ေပါ့ အိမ္ျပန္ေရာက္မွ မွန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
“ဟိုက္..heroၾကီးအခြက္ဖူးေယာင္ေနပါေပါ့ ေစာေစာကေတာ့ေသြးပူေနလို႔နာရေကာင္းမွန္းမသိဘူး ခုမွဘုေတြေရာ ညိဳမဲတာေတြေရာေပါင္းထြက္လာတာ အိးးး ေတာ္ေသးတယ္ အတန္းေဖၚေတြမေတြ႔လိုက္တာ” အဲလိုနဲ႔ေနာက္ေန႕ေက်ာင္းပ်က္တယ္ heroရဲ့ဘုထြက္ေနတဲ့အခြက္ကိုသူမ်ားျမင္လို႔မျဖစ္ဘူးေလ...။
………………..

“နက္ျဖန္ေန႔တစ္ဝက္ပဲတက္ရမွာ ေက်ာင္းေျပးရေအာင္ကြာ မင္းအိမ္ကဂစ္တာေရာသီခ်င္းစာအုပ္ေရာ မခဲ့ ငါလည္း မခဲ့မယ္”
သူငယ္ခ်င္းက်ေနာ့္ကိုႏွစ္ခါမညႇိရပါ အဲဒီစကား သူမေျပာရင္ေတာင္က်ေနာ္ေျပာေတာ့မလို႔ပါ
ေနာက္ေန႔ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းလည္းထိုးေရာ က်ေနာ္တို႔လည္း
႐ႈခင္းသာကိုတန္းေရာက္ပါေလေရာေပါ့ သူငယ္ခ်င္းက အေအးဆိုင္ဘက္ေျပးျပီး အဆာေျပစားဖို႔သြားဝယ္တယ္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး ဆိုလို႔တီးလို႔ေကာင္းမယ့္ေနရာတစ္ခု႐ွာတယ္

ဒီလိုနဲ႔ျခံဳတစ္ခုကိုအေရာက္မွာေက်ာင္းစိမ္းဝတ္စံုနဲ႔ ျမက္ပင္ေတြၾကားဝမ္းလ်ားေမွာက္ေနတဲ့ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကိုေတြ႔လိုက္တယ္ သူ႔ပံုစံက ပစ္ကြင္းေကာင္းေကာင္းရဖို႔ ရန္သူဆီကိုနီးသထက္နီးေအာင္ၾကိဳးစားခ်ဥ္းကပ္ေနတဲ့ ကြန္မန္ဒိုတစ္ေယာက္လို က်ေနာ္အနားကပ္လာတာလည္းသိေရာ က်ေနာ့္ဘက္လွည့္ျပီး အသံမထြက္ဖို႔ပါးစပ္ကိုလက္ညႇိဳးနဲ႔ေထာက္ျပတယ္ ျပီးလည္းျပီးေရာေ႐ွးတူ႐ႈကို မ်က္စပစ္ျပတယ္
သူမ်က္စပစ္ျပတဲ့ေနရာကိုက်ေနာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အားပါးပါး….
သမၼာက်မ္းစာေတြထဲမွာပဲဖတ္ဖူးတဲ့ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္တည္ေနပါေပါ့လား
အားေတာ့နာတယ္ ဒါေပမယ့္ အစအဆံုးထိုင္ၾကည့္ေပးလိုက္တယ္ အဟိ

ျမင္ကြင္းက အသက္၁၈ႏွစ္ေအာက္မၾကည့္သင့္တဲ့ျမင္ကြင္းမဟုတ္ပါဘူး အေတြ႕အၾကံဳသိပ္႐ွိပံုမရတဲ့ စံုတြဲက အနမ္းနည္းနည္း စကားမ်ားမ်ားနဲ႔ပဲခ်ိန္းဆိုျခင္းအမႈျပီးေနတာပါ
ျပီးလည္းျပီးေရာ ကြန္မန္ဒို ေက်ာင္းသားကၾကံဳးဝါးတယ္ (မခ်ိတင္ကဲ ရင္ေခါင္းသံၾကီးနဲ႔ အားမလိုအားမရေျပာတာပါ ျခံဳထဲကျမက္ေတြကိုလက္နဲ႔ၾကံဳးျပီး ပါးစပ္ထဲထည့္ဝါးတာမဟုတ္ပါဘူး)
“ေတာ္ေတာ္ညံ့တဲ့ေကာင္ ငါသာဆိုရင္ေတာ့လား”တဲ့
အံ့တၾကိတ္ၾကိတ္သူ႕ကိုၾကည့္ျပီးက်ေနာ္လန္႔လာတယ္ ဒီကိစၥမ်ိဳးကအႏၱရာယ္ၾကီးတယ္ေလ တ႐ွိန္႐ွိန္နဲ႔အလ်ံညီးညီးမီးထေတာက္ေနတဲ့သူ႔ႏွာေခါင္းကမီးကိုဘယ္ေရပိုက္ကမွျငိမ္းသတ္ႏိုင္မယ္မထင္
ဘူး အဲဒါနဲ႔ အျမန္ဆံုးပဲထြက္လာလိုက္တယ္

စားစရာသြားဝယ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေရာက္လာေတာ့ အရိပ္ေအးေအးခံုတန္းတစ္ခုမွာထိုင္လိုက္တယ္ သီခ်င္းစာအုပ္ကိုအက်အနေနရာခ်ျပီး ဂစ္တာစတီးမယ္အလုပ္မွာ က်ေနာ္တို႔နဲ႔မလွမ္းမကမ္းေနရာတစ္ခုကေန က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္နဲ႔အသံၾကီးတစ္သံထြက္လာတယ္

“ဦးဘေကာင္းသည္ အအိပ္ၾကမ္းေသာ အပ်ိဳစင္ေလး အညိဳ၏ ဖြံ႕ဖြံ႕ထြားထြားအသားအစိုင္အခဲမ်ားကို ျမင္ေတြ႕ရသည့္ခဏ၌ ရင္ထဲတြင္ ေျခာက္ကပ္လာကာေရဆာသလိုပင္ျဖစ္လာသည္ ေနာက္ဆံုး စိတ္မထိန္းႏိုင္ေတာ့ဘဲ ရာဂဘူလီးစီးေနသည့္ ဦးဘေကာင္းသည္ အညိဳ၏အခန္းတြင္းသို႔ဝုန္းကနဲဝင္ေရာက္သြားေလသည္
ထို႔ေနာက္…….
ထို႔ေနာက္…….

က်ေနာ္နဲ႔က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ၾကည့္လိုက္ၾကတယ္(ေန႔တိုင္းပ်င္းဖို႔ေကာင္း
ေအာင္ျမင္ေနၾကရတဲ့မ်က္ႏွာႏွစ္ခုကိုပဲ ထပ္ျပီး ထူးသလိုဆန္းသလိုၾကည့္မိၾကတယ္) ဒီအသံကိုႏွစ္ေယာက္စလံုးမွတ္မိတယ္ က်ေနာ္ေဆာ္ပေလာ္တီးထားတဲ့(က်ေနာ့္ကိုလည္းေဆာ္ပေလာ္တီးထားတဲ့) ကရာေတးေက်ာ္ၾကီးရဲ႕အသံ
ဒီေကာင္ဘယ္ကအျပာစာအုပ္ေတြရလာလဲမသိဘူး အသံအက်ယ္ၾကီးနဲ႔ေအာ္ဖတ္ေနတယ္ က်ေနာ္တို႔လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူ႔ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ပါတယ္ တစ္ေယာက္က သူေအာ္က်ယ္ ေအာ္က်ယ္ေအာ္ဖတ္တာကိုသေဘာအက်ၾကီးက်ျပီး တဝါးဝါး တဟားဟားနဲ႔ရယ္ေနတယ္ ေနာက္တစ္ေကာင္ကေတာ့feelတက္ေနေလရဲ့

“မျဖစ္ဘူး ဒီေကာင့္ပါးစပ္ကို ေျခမန႔ဲသြားဆို႔ေပးရမယ္”
သူတို႔ဆီက်ေနာ္ေလွ်ာက္သြားတယ္
“ဒီမွာေဟ့ေရာင္ မင္းေစာက္သံနဲ႔ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုဒုကၡမေပးနဲ႔ ငါတို႔ဒီမွာသီခ်င္းဆိုလို႔မရဘူး”
“မင္းဘာသာမင္း ေဝးေဝးသြားဆိုပါလား ဒါမင္းအေဖပိုင္တဲ့ေျမလား”
က်ေနာ့္ကိုဘုၾကည့္ၾကည့္ျပီးငနဲကျပန္ေအာ္တယ္ (ဘုၾကည့္ၾကည့္တယ္ဆိုတဲ့စကားကလည္း႐ွင္းရခက္ပါတယ္ အၾကည့္မွာဘုၾကီးတစ္ခုပါေနတာမဟုတ္သလို ၾကည့္တဲ့လူကလည္း ေက်ာကုန္းမွာဘုၾကီးေပါက္ေနတဲ့လူမဟုတ္ပါဘူး ထားေတာ့ ထားေတာ့)
ဒီတစ္ခါေတာ့က်ေနာ္စတင္ျခင္းအလွည့္ပါ ထိုင္ေနတဲ့သူ႕ကိုေျပးျပီးထိုးထည့္လိုက္တယ္

စာအုပ္ေရာလူေရာေနာက္ကိုလန္က်တယ္ ေဒါသတၾကီးနဲ႔ျပန္ထတယ္ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ခါးပတ္အနီလား အစိမ္းလားမသိတဲ့ေကာင္နဲ႔ ဗန္ဒိန္းရဲ့အမာခံပရိတ္သတ္ အၾကိတ္အနယ္ တဖုန္းဖုန္းတဒိုင္းဒိုင္းေပါ့
ေဘးကသူ႕သူငယ္ခ်င္းေရာ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းေရာဝင္မပါဘူး ဘေဘာထားၾကီးမားစြာနဲ႔ပဲထိုင္ၾကည့္ေနၾကတယ္
ပြဲလည္းျပီးေရာထံုးစံအတိုင္းဟိုေကာင္ေမွာက္တယ္
ထံုးစံအတိုင္း အဲဒီသတင္းက အတန္းပိုင္နားကိုေပါက္တယ္
ထံုးစံအတိုင္း တေယာက္ၾကိမ္သံုးခ်က္ မိတယ္
ထံုးစံအတိုင္း သားၾကီးက heroျဖစ္ျပန္တယ္
ထံုးစံအတိုင္းheroၾကီးအခြက္ ဖူးလို႔ေယာင္လို႔ေပါ့ခင္ဗ်ာ..

ကဲ …ဆိုင္သလားေတာ့မသိဘူး ေရးေတာ့ေရးလိုက္ျပီကိုရီႏိုေရ အမ်ားၾကီးမဆိုးသလိုအမ်ားၾကီးလည္း မေကာင္းတဲ့က်ေနာ့္လိုေက်ာင္းသားအဖို႕“ဆု”ဆိုတာခ်ိဳ(ဂ်ိဳ)နဲ႔လားေပါ့ခင္ဗ်ာ ေက်ာင္းလို႔ေျပာလိုက္ရင္က်ေနာ့္မွာၾကိမ္လံုးခ်ည္းေျပးျမင္ေနရတယ္ေလ ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ။ ။

ေနာက္ေန႔ေတြက်ရင္မဟာဆန္တဂ္ေၾကြးဆပ္ရဦးမယ္

ရင္ႏွင့္ရင္း၍ (တဂ္ပိုစ္)

ဘေလာ့စစလုပ္ခ်င္းရခဲ့တဲ့ကြန္မန္႔ေတြကေတာ့ က်ေနာ့္ကိုဘေလာ့လုပ္နည္းသင္ေပးခဲ့တဲ့ကိုသားငယ္ဆီကရယ္ photo shopသင္ေပးတဲ့ကိုျငမ္းလို႔သူ႔ကိုသူအမည္ခံယူထားတဲ့ဆရာတစ္ေယာက္ဆီကရယ္ပဲ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီကစလို႔တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာသြားပါတယ္ ဘယ္သူမွေယာင္ျပီး(လမ္းမွားျပီး)ေရာက္မလာၾကပါဘူး ဆိုေတာ့…ကြန္မန္႔လည္းမ႐ွိဘူးေပါ့။
ေနာက္ျပီးက်ေနာ္ကစာေရးတာကိုဝါသနာမပါပါဘူး ကိုေရးတဲ့စာကိုကိုယ္တိုင္ဖတ္ရတာေတာင္အဆင္မေျပရင္ အျခားလူေတြအတြက္ပိုဆိုးျပီလို႔ယူဆထားလို႔ပါ အဲဒါေၾကာင့္ ေရးတာထက္ ဖတ္တာကိုပဲပိုၾကိဳက္တယ္
မေမွ်ာ္လင့္တဲ့တစ္ရက္မွာ c-boxမွာcommentတစ္ခုတိုးလာတာေတြ႔ရတယ္ ၾကယ္ျပာဆိုတဲ့အစ္မဆီကပါ
က်ေနာ္ေရးတဲ့ေျခာက္အိပ္မက္ဆိုတဲ့ပိုစ္နဲ႔ပတ္သက္ျပီးဖတ္လို႔ေကာင္းတဲ့အေၾကာင္းဝင္ေရးထားတာပါ
ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္ ခက္တာကအစ္မက အဲ့တုန္းကလင့္မေပးခဲ့ဘူး ၾကယ္ျပာဆိုတာပဲသိလိုက္တယ္ ။


ေနာက္ဟိုဒီေလွ်ာက္သြားရင္းအစ္မႏိုင္းႏိုင္းစေနဘေလာ့ကိုေရာက္သြားတယ္ ပထမဆံုးေရာက္ဖူးျခင္းပါ forward mailေတြထဲကေနႏိုင္းႏိုင္းစေနဆိုတဲ့နာမည္ကိုေတာ့ရင္းႏွီးေနတာေတာ္ေတာ္ၾကာပါျပီ အစကေတာ့ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္လို႔ပဲထင္ခဲ့တယ္ ဘေလာ့ေရာက္မွမဟုတ္မွန္းသိတယ္ အဲဒီမွာက်ေနာ္ပထမဆံုးcommentေပးျဖစ္သြားတယ္ အစ္မစာေတြအျမဲဖတ္ဖူးေပမယ့္ဘေလာ့ကိုေတာ့ခုမွေရာက္ဖူးတဲ့အေၾကာင္းေပါ့ ေနာက္တစ္ေန႔လည္းက်ေရာ အစ္မဘေလာ့ကိုသြားထပ္လည္ေတာ့ က်ေနာ့္ဘေလာ့လင့္ကို “ဖတ္စရာေလးေတြ”ဆိုတဲ့ေနရာမွာခ်ိတ္ထားတာေတြ႔လိုက္ရတယ္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္ ကိုယ့္ဘေလာ့ကို သူမ်ားဘေလာ့မွာလင့္ခ်ိတ္ထားတာကို ပထမဆံုးေတြ႔ဖူးျခင္းပါပဲ အဲဒီကစျပီးလာလည္တဲ့လူေတြသိသိသာသာတိုးလာပါတယ္ အဲဒီကမွတဆင့္ဘေလာ့ကာညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြလည္းတိုးလာခဲ့ပါတယ္


အစားအေသာက္ဘေလာ့၊နည္းပညာဘေလာ့၊ ရသေတြေပးစြမ္းတဲ့ဘေလာ့၊ ဘာသာေရးဘေလာ့အစ႐ွိသျဖင့္ေပါ့ အမ်ားၾကီး႐ွိၾကပါတယ္ အဲဒီထဲကမွ က်ေနာ့္ဘေလာ့ဟာ ဘာဘေလာ့လို႔ေျပာရမွန္းေတာင္မသိပါဘူး အဲဒါေၾကာင့္ပဲေရးခ်င္တာေလွ်ာက္ေရးတယ္ဆိုျပီးေခါင္းစီးမွာ တင္ထားလိုက္ေတာ့တယ္ ေနာက္ျပီး ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေကာင္းေကာင္းေရးပါမယ္ဆိုမွ က်ေနာ့္စာေတြက ေနရင္းထိုင္ရင္း ေပါ ေပါသြားတယ္ ဖတ္ဖူးသူေတြသိပါတယ္ က်ေနာ္လည္းမတတ္ႏိုင္ပါ။
ခုေနာက္ပိုင္းစာေတြစိုက္လိုက္မတ္တတ္ျပန္ေရးျဖစ္ေနတာလည္း အစ္မခင္ဦးေမရဲ့ “ရဲရဲသာေရး မင္းေရးတတ္တယ္ဆိုတာအစ္မသိတယ္”ဆိုတဲ့ကြန္မန္႔တစ္ခုေၾကာင့္လို႔ေျပာရမယ္ စာေတြဆက္ေရးေနဖို႔အေကာင္းဆံုးေသာတြန္းအားတစ္ခုေပါ့ ေနာက္ျပီးအစ္မေကာင္းကင္ျပာရဲ့ “မင္းဘာေရးေရး ဒို႔ေတာ့လာဖတ္တယ္ ဗိုလ္ေအာင္ဒင္ေရ့”ဆိုတဲ့ကြန္မန္႔တစ္ခုေၾကာင့္လည္းျဖစ္ပါတယ္


ကြန္မန္႔မွာဝင္ဖဲ့တာေတာ့မၾကံဳဖူးေသးပါဘူး c-boxမွာေတာ့ႏွစ္ေယာက္က ဝင္သမသြားဖူးတယ္ ဘယ္သူမွန္းလည္းမသိတဲ့လူေတြကို ျပန္ေျပာရမွာနည္းနည္းပ်င္းတာနဲ႔ ဘာမွေတာ့မတံု႔ျပန္ျဖစ္ဘူး
ကြန္မန္႔ေပးတဲ့ေနရာမွာဘယ္သူအေကာင္းဆံုးလဲေတာ့က်ေနာ္လည္းမေျပာတတ္ပါ ကိုတင္တဲ့ပိုစ္မွာကြန္မန္႔တစ္ခုတိုးရင္ဘယ္သူမဆိုေပ်ာ္တာပါပဲ တခါတခါက်ေတာ့ ကိုကိုယ္တိုင္ေတာင္ အရမ္းဖတ္လို႔ေကာင္းတဲ့သူမ်ားပိုစ္တစ္ခုကိုဖတ္ျပီး ေနာက္ဆံုးဘာမွတ္ခ်က္ေပးရင္ေကာင္းမလဲမစဥ္းစားႏိုင္တာေတြၾကံဳဖူးပါတယ္ အဲဒါေၾကာင့္တစ္ခ်ိဳ႕ေတြရဲ့ “လာဖတ္တယ္” “ၾကိဳက္တယ္”ဆိုတဲ့တိုတိုတုတ္တုတ္ကြန္မန္႔ေတြရရင္လည္း သူတို႔ခမ်ာငါ့လိုပဲ ႐ုတ္တရက္ ဘာမွတ္ခ်က္ေပးရင္ေကာင္းမလဲ မစဥ္းစားႏိုင္လို႔ေနမွာပါေလလို႔ပဲေတြးတယ္။


ကိုေနေဒးသစ္ေရးတဲ့ကြန္မန္႔ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုေတာ့ အေတာ္သေဘာက်မိတယ္ ေတြ႔ဖူးသေလာက္ေပါ့
အေၾကာင္းရာအခ်က္အလက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုျပန္ေကာက္ျပီး ပိုစ္တစ္ခုရဲ့ဆိုလိုရင္းအႏွစ္ကိုေသေသခ်ာခ်ာသိျပီးေတာ့မွကြန္မန္႔ျပန္တာမ်ိဳးပါ က်ေနာ္အားက်ပါတယ္ ။
ညီတဂ္ထားတာနဲ႔ဆိုင္ရဲ့လားေတာင္မသိ ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစညီေလး ရာတေမ(အစ္မကိကိေခၚသလို)ေရးးး။
အဟမ္း…အဟမ္း….!!!!
တစ္ဆက္ထဲမွာပဲ … ေအာက္ပါပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ကြ်ႏ္ုပ္သည္ tag ရေပလတၱံ :P
ရဖူးတဲ့အထဲကအၾကိဳက္ဆံုးကြန္မန္႔ ၊ဒါမွမဟုတ္ ကြန္မန္႔ေတြကိုပိုစ္အေနနဲ႔ေပါ့
ေရးေတာ္မူၾကစမ္းကြယ္ ငွဲ ငွဲ ငွဲ…
ငွက္ကေလး
ျမဴးသွ်ရီ
ေမေလး
ခ်စ္ပါးေလး
တလႏြန္
ေမဇင္
ျဖဴစင္ၾကယ္
မီးမီးခ်စ္
ေရးေပးၾကပါခင္ည ။

အျဖစ္ခ်င္ဆံုးဆႏၵ(tag)

ငယ္ငယ္ကေတာ့ စစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္ ေယာက်ၤားတစ္ေယာက္ရဲ့ရဲစြမ္းသတၱိကိုျပသတဲ့ေနရာမွာ စစ္တိုက္ျခင္းဟာ အေကာင္းဆံုးပဲထင္ခဲ့လို႔၊
ခုေတာ့လည္း သူပုန္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ေနျပန္တယ္ ေလာကဟာမာယာမ်ားမွန္းတစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔သိလာလို႔။
အဆိုေတာ္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္ အိမ္မွာ ေလးျဖဴသီခ်င္းပဲဖြင့္ဖြင့္ အငဲသီခ်င္းပဲဖြင့္ဖြင့္ အဘိုးကက်ေနာ္သီခ်င္းဆိုေနတဲ့အသံပဲထင္ေနတယ္ က်ေနာ့္အသံနဲ႔အဲဒီအဆိုေတာ္ေတြရဲ့အသံကိုအဘိုးမကြဲဘူး အတူတူပဲထင္ေနတယ္(မွတ္ခ်က္=က်ေနာ့္အဘိုး နားနည္းနည္းေလးသည္)
ဝါသနာဟူသည္တားဆီး၍မရစေကာင္းတဲ့... ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို က်ေနာ့္အႏုပညာ က်ေနာ့္ဗီဇကိုက်ေနာ့္ရဲ့ပတ္ဝန္းက်င္မွာျပသခဲ့တယ္ ဥပမာ လမ္းေဘးအုတ္ခံု၊ သၾကၤန္မ႑၊ ေကာင္မေလးအိမ္ေ႐ွ႕၊ အရက္ဝိုင္း။
အဲဒီကေနအေတြ႔အၾကံဳေတြလည္းအမ်ားၾကီးရခဲ့တယ္..။
သၾကၤန္ကာလ သၾကၤန္သီခ်င္းမဆိုဘဲဟဲဗီးမက္တယ္ထလုပ္လို႔ “ဆင္းပါေတာ့ဗ်ိဳ႕”လို႔ဝိုင္းေအာ္တာမ်ိဳး၊ ျမန္မာ့ဂႏၱဝင္ဂီတပရိသတ္အဘိုးၾကီးက က်ေနာ့္ဂီတကို လမ္းသရဲဂီတ မေကာင္းဆိုးဝါးဂီတအျဖစ္ျမင္ျပီး ေကာင္မေလးကိုျဖတ္စာေပးခိုင္းတာမ်ိဳး ၊
“သားၾကီးအသံကေတာ့တစ္ကယ့္ROCKပဲကြာ”ဆိုျပီး “ဒီညဝိုင္းဖိုးမင္း႐ွင္းေနာ္”ဆိုတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ့အားေပးမႈမ်ိဳး ။
ညီမေလးအတြက္အေႏြးေထြးဆံုးေသာအစ္ကိုၾကီးတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တယ္...၊
အငိုသန္တဲ့ညီမကိုငယ္ငယ္ကတည္းက သနားျပီးခ်စ္ခဲ့လို႔။
လူမခ်မ္းသာရင္ေတာင္ စိတ္မဆင္းရဲရတဲ့ဘဝမ်ိဳးလိုခ်င္တယ္
က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ဂီတကိုလမ္းသရဲဂီတလို႔မေျပာတဲ့အဘိုးၾကီးတစ္ေယာက္ရဲ့သားမက္ေတာ္ခ်င္တယ္..
ေနာက္ျပီး…ျမန္မာျပည္ကိုျမန္ျမန္ျပန္ေနေကာင္းေစခ်င္တယ္ ဒါပါပဲ။
ကဲ…ညီမေလးျမဴးေရ... ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ။

ထို႔ေၾကာင့္...သားၾကီးဟုေခၚေလသည္ (အမွတ္တရnick name tag)

သူမဆီကခ်စ္အေျဖရသည့္ေန႔တုန္းက တစ္ခုခုလုပ္ျပလိုက္ဖို႔စိတ္ကူးမိေသးသည္၊
ဖတ္ဖူးသည့္ဝတၳဳေတြထဲကလို အေပ်ာ္လြန္ျပီး “ေဟး”ကနဲေအာ္ကာ ေမ်ာက္ကဲ့သို႔ခုန္ဆြခုန္ဆြလုပ္ျခင္းမ်ိဳး၊
စိတ္မထိန္းႏိုင္ဘဲအတင္းဖက္ျပီးပါးတစ္ဖက္စီကို အခါႏွစ္ဆယ္တိတိနမ္းပစ္ျခင္းမ်ိဳး၊ ဝမ္းသာလံုးဆို႔ျပီးၾကြက္တက္သြားျခင္းမ်ိဳး ။
လက္ေတြ႔မွာေတာ့ဘာမွမလုပ္ႏိုင္ခဲ့ လုပ္ခြင့္မ႐ွိခဲ့ ။ “thank u for lovin me” ဟုသာျပန္ေျပာျဖစ္ခဲ့သည္။
ခ်စ္မိျပီဆိုေတာ့လည္း ေကာင္မေလးအတြက္ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ေနျပန္သည္ ခက္တာကက်ေနာ္ကဗ်ာမေရးတတ္၊
ကိစၥေတာ့သိပ္မ႐ွိ ႏွလံုးသားေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကဖူးပြင့္ကုန္ျပီးေသာကဗ်ာအေျမာက္အမ်ားျဖင့္အငွားခံစားလို႔ရသည္ ရင္ဘတ္ခ်င္းတူဖို႔အေရးၾကီးသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ကဗ်ာဘေလာ့တစ္ခုလုပ္ျဖစ္သည္ ၊ဘေလာ့မွာသီခ်င္း႐ွိသည္၊ ကဗ်ာ႐ွိသည္၊ c-boxထဲက ေကာင္မေလးနဲ႔က်ေနာ့္ရဲ့ အျပန္အလွန္သံေယာဇဥ္ေတြ႐ွိသည္၊ ကဗ်ာဆရာနာမည္ထည့္ဖို႔ေမ့ေမ့ေနသျဖင့္ဝင္ဆဲထားၾကသူေတြ၏အသံ႐ွိသည္။
Blogger helpdesk မွေတြ႔ဖူးသည့္စာသားတစ္ခ်ိဳ႕ကိုသေဘာက်သျဖင့္Gtalkတြင္တင္ဖူးသည္၊
“we are great blogger
We never give up
We row till we die”
ေနာက္ပိုင္းတြင္က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကေအာက္ပါအတိုင္းေျပာင္းလဲျဖည့္စြက္ခဲ့သည္။
“we are great blogger
We always ဖြံေၾကာင္
We Q till we die”
(မည္သည့္ဘေလာ့ဂါကိုမွမရည္႐ြယ္ပါ က်ေနာ့္အားအျမင္ကပ္သျဖင့္ေရးျခင္းသာျဖစ္သည္)
“onlineမွာအခ်ိန္ကုန္ခံျပီးေကာင္မေလးအတြက္ဘေလာ့လုပ္ရတယ္လို႔ကြာ ငါတို႔လိုonlineကိုအက်ိဳး႐ွိ႐ွိ
အသံုးခ်စမ္းဘာ!!
အသံုးခ်စမ္းဘာ!!”
“မင္းတို႔ကonlineမွာဘာလုပ္”
“အဟိ… pawthwutထဲကျမန္မာlove storyေတြဖတ္တယ္ေလကြာ လႊတ္ေကာင္းပဲ”
“ေၾသာ္…ဒီလိုလား”
ေကာင္မေလးနဲ႔က်ေနာ္႐ိုမီယိုနဲ႔ဂ်ဴးလိယက္ျဖစ္လိုက္ တိုက္တန္းနစ္ထဲက jackနဲ႔ roseျဖစ္လိုက္ ကိႏၵာရီကိႏၵာရာလိုလြမ္းလိုက္၊ တခါတခါလည္းရန္ျဖစ္လိုက္ ျပန္ခ်စ္လိုက္နဲ႔..။
တစ္ႏွစ္သာျပည့္သြားသည္ ပါးမနမ္းဖူး လက္ကေလးေတာင္မကိုင္ဖူး သူ႔ကိုယ္သင္းရနံ႔ေလးမရဖူး ေကာင္မေလးရဲ့အသက္႐ႈသံကိုက်ေနာ္နားမေထာင္ဖူးဘူး၊
ေကာင္မေလးလမ္းေလွ်ာက္တာကို က်ေနာ္ထိုင္ျပီးေငးရီၾကည့္မေနဖူးဘူး က်ေနာ္ေလ…ဘာဆိုဘာမွကို မဖူးဘူး…ဖူးဘူး ..။
အလြန္ပဲ့သည့္ေမတၱာဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပင္ျဖစ္ေတာ့သည္ တေန႔ေန႔႐ွာလိုက္ရသည့္ love comment
Search enginesေတြ crawlerေတြဆိုက်ေနာ့ကိုအျမင္ကပ္ေနေလာက္သည္ “ဒီေကာင္တစ္ခါလာလည္းlove u comment,kiss u commentဆိုျပီး..။
“လုပ္ေပါ့ကြာ Onlineမွာအပ်င္းေျပတာေပါ့”
သူငယ္ခ်င္းေျပာသလိုေတာ့အပ်င္းေျပဟုက်ေနာ္သေဘာမထားရက္ခဲ့ပါ အယားေျပျခင္းသာျဖစ္သည္ဟုလည္းမဆိုလိုပါ ယားလည္းယားမေနပါ။
တကယ္ေတာ့သူ႔အေၾကာင္းလည္းကိုယ္မသိ ကိုယ့္အေၾကာင္းလည္းသူမသိ Onlineေပၚမွာေတြ႔ျပီးက်ေနာ္တို႔ၾကိဳက္ခဲ့ၾကျခင္းသာ စကားေလးေျပာဖူးရံု ဓါတ္ပံုေလးျမင္ဖူးၾက႐ံုနဲ႔တစ္ကယ္ခ်စ္သြားေရာလား? အဓိပၸါယ္ေရာ႐ွိရဲ့လား?
“ဒီမွာေကာင္မေလး မင္းအတြက္နဲ႔ကိုယ္ေသရဲတယ္သိလား”
“ဒီမွာေကာင္မေလး မင္းကိုခ်စ္ခဲ့ရတာေတြကေလ ေရတံခြန္ေလာက္ၾကီးတယ္ကြယ္”
“ဒီမွာေကာင္မေလး..............”
“ဒီမွာေကာင္မေလး..............”
တစ္ေန႔ေန႔ေျပာလိုက္ရသည့္စကား.... ေပးလိုက္ရသည့္ဂတိ.... တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွမနီးဖူးၾကတာေတာင္ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါေလာက္ျဖစ္ျဖစ္မခြဲရက္ႏိုင္ၾကေတာ့ဘူးတဲ့ေလ....။
onlineမွာအခ်စ္စစ္႐ွိသလား?
ေတာ္ေတာ္အေျဖရၾကပ္သည့္ေမးခြန္းျဖစ္သည္ onlineမွာၾကိဳက္ျပီးညားသြားၾကသူေတြ႐ွိသည္ onlineမွာၾကိဳက္ျပီးအသည္းဟက္တက္ကြဲသြားၾကသူေတြ႐ွိသည္ onlineမွာအထီးအမ မေသခ်ာဘဲအ႐ွက္ကြဲရသူေတြ႐ွိသည္ က်ေနာ္နဲ႔ေကာင္မေလးေရာ...?
ဘာပဲေျပာေျပာပါးစပ္နဲ႔ခ်စ္ေနရတာကိုက်ေနာ္အလြန္ပ်င္းေနျပီျဖစ္သည္...
က်ေနာ္လမ္းစခြဲေတာ့ေကာင္မေလးငိုသည္ဟုဆိုသည္ မျမင္ရသျဖင့္ ဟုတ္ မဟုတ္မသိႏိုင္ေပ
တစ္ကယ္ေတာ့ေကာင္မေလးကိုက်ေနာ္သစၥာေဖာက္သြားျခင္းမဟုတ္ မခ်စ္ေတာ့တာလည္းမဟုတ္ ခ်စ္ေနရင္းတန္းလန္းပ်င္းသြားျခင္းသာျဖစ္သည္..။
c-boxတြင္ေကာင္မေလးအလြမ္းေတြေဖြးေဖြးလႈပ္သြားသည္ ျပန္ၾကည့္မိတိုင္းစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသျဖင့္ေနာက္ပိုင္းလံုးဝမသြားေတာ့
“Q ျခင္းအမႈကိုရက္အကန္႔အသန္႔မ႐ွိရပ္နားလိုက္ျပီ”ဟုက်ေနာ္ေၾကျငာသည့္ေန႔က က်ေနာ့ရဲ့ခ်စ္လွစြာေသာသူငယ္ခ်င္းက “မင္း ခ်ီးငံုျပီးေျပာရင္ေတာင္မယံုဘူး ေဟ့” ဟုခြန္းတံု႔ျပန္႐ွာသည္..။
ဘာပဲေျပာေျပာကဗ်ာဘေလာ့ကိုက်ေနာ္ရပ္ပစ္ခဲ့သည္ ထို႔ေနာက္ သားၾကီးဘေလာ့ကိုစလုပ္ျဖစ္သည္။
လုပ္ခါစကဝင္ၾကည့္သူမ႐ွိ၍စိတ္ၾကိဳက္ေသာင္းက်န္းထားရာ ေနာက္ပိုင္းေတာ္ေတာ္ျပန္ျပင္ယူခဲ့ရသည္
သားၾကီးနာမည္ယူရျခင္းသည္ အဆန္းေတာ့မဟုတ္ အိမ္မွာအၾကီးဆံုးသား လမ္းကတည့္တည့္မေလွ်ာက္
ဂဏန္းလိုေဘးတိုက္ေလွ်ာက္သည္ ေခါင္းမာသည္ ျပန္မေျပာနားမေထာင္
တစ္ခါေသာ္.. ဝိပႆနာရက္႐ွည္တရားစခန္းမွျပန္လာသူအဘိုးက ေရခ်ိဳးခ်င္၍ စဥ့္အိုးထဲလည္းေရမ႐ွိသျဖင့္...
“ငါ့ေျမးေရ စဥ့္အိုးထဲမွာေရက႐ွိမေနပါလားကြ” က်ေနာ့္အားေရခပ္ေစခ်င္၍ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။
“အဘိုးကလည္းဗ်ာ တရားသေဘာနဲ႔ၾကည့္ပါဗ် အရာရာကိုဝိပႆနာနဲ႔႐ႈပါ မ႐ွိရင္မ႐ွိဘူးလို႔မွတ္”
က်ေနာ့္စကားေၾကာင့္အဘိုးပက္လက္လန္သြားေတာ့သည္။(မွတ္ခ်က္=ပက္လက္တစ္ကယ္မလန္ပါ အတိႆယဝုတၱိအလကၤာသာျဖစ္ပါသည္)
က်ေနာ့္အဘိုးသည္စကားကိုအလြန္႐ြဲ႕ေျပာတတ္သူျဖစ္သည္ က်ေနာ္လည္းအလြန္႐ြဲ႕သူျဖစ္သည္ သို႔ေသာ္ ေျမးအဘိုးႏွစ္ေယာက္အလြန္တည့္ၾကသည္။
“ေခါင္ကမိုးယိုရင္ျပင္ရခက္တယ္ကြ ေ႐ွ႕ကႏြားကေျဖာင့္ေျဖာင့္မသြားရင္ ေနာက္ကႏြားေတြလည္းမေျဖာင့္ဘူး”
အျမင္မေတာ္ၾကသူပတ္ဝန္းက်င္၏စကား.....။
ေျပာ…ေျပာ…ေျပာ ၾကိဳက္တာေျပာ... ေျပာခ်င္တဲ့လူေျပာ..ေျပာခ်င္သေလာက္ေျပာ. သားၾကီးတို႔ ေအးေဆး ေအးေဆး ေအးေဆး..။
ေနာက္ပိုင္းတြင္... သားၾကီးကိုဆံုးမစကားေျပာျခင္းသည္ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားျပီးၾကီးေတာ္ႏြားအလကားလိုက္ေက်ာင္းျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်ဲပါး DJပြတ္ျခင္းသာျဖစ္ေၾကာင္းသေဘာပိုက္မိၾကျပီးသကာလ အားလံုးလက္ေလွ်ာ့သြားၾကေတာ့သည္
ပါးစပ္လည္းေညာင္းသြားၾကကုန္ျပီ သားၾကီးကေတာ့ ဂဏန္းလိုေဘးတိုက္လမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲ..။
ဘေလာ့မွာေရးခ်င္တာေလွ်ာက္ေရးေနဆဲ..။
(ကဲ …ညီမေလးငွက္ကေလးေရ... ညီမtagထားတာနဲ႔ ဆိုင္ရဲ့လားေတာင္မသိဘူး ေရးတတ္သလိုေတာ့ေရးလိုက္တာပဲ
ဖတ္လို႔အဆင္မေျပရင္လည္း အေပၚကေခါင္းစီးစာကိုဖတ္ျပီးေတာ့ပဲ နားလည္ေပးပါေတာ့..“သားၾကီးေရးခ်င္သလိုေရးသည္”ေလ:P
အဲ့…ဟိုေကာင္မေလးအတြက္လုပ္ထားတဲ့ကဗ်ာဘေလာ့လိပ္စာေမးဦးမလို႔လား? မေမးနဲ႔ဗ်ိဳ႕ ေျဖမယ့္အစီအစဥ္လံုးဝမ႐ွိဘူး
မေက်နပ္ရင္ အေသသာသတ္ :P:P:P )

ထားခဲ့ဖူးေသာရည္းစားမ်ား(tag)

၁. လဲ့လဲ့ဝင္း
အဲဒီတုန္းကသူမရယ္ က်ေနာ္ရယ္ ေနာက္ျပီး ႏွလံုးသားအသစ္ကိုယ္စီရယ္ေပါ့
အမုန္းဆိုတာကိုမရဖူးၾကေသးဘူး
ဒဏ္ရာအနာတရလည္းမျဖစ္ဖူးၾကေသးဘူး
ေန႔ရက္တိုင္းဟာ သိပ္သစ္လြင္ေနခဲ့တယ္။
“လဲ့လဲ့ဝင္းကိုက်ေနာ္ခ်စ္တယ္”
အဲဒီစာကိုေရးျပီး ေပးသင့္မေပးသင့္က်ေနာ့္စိတ္ေတြက ခ်ီတံုခ်တံု… ဘာဆက္ေရးရမွန္းလည္းမသိ..
က်ေနာ့ရဲ့ျဖစ္အင္ကိုၾကည့္ျပီးစိတ္မ႐ွည္ႏိုင္ေတာ့တဲ့သူငယ္ခ်င္းက..“ေပးစမ္းကြာ မင္းစာ…ဒီေလာက္ေတာင္ျဖစ္ေနတဲ့ဟာ.. ငါအခုခ်က္ျခင္းသြားေပးမယ္”
က်ေနာ္တားလည္းမမွီေတာ့ဘူး သူငယ္ခ်င္းကစာကိုယူျပီးလွစ္ကနဲေပ်ာက္သြားျပီ
အဲလိုနဲ႔ပဲက်ေနာ့စာေကာင္မေလးဆီေရာက္
အဲလိုနဲ႔ပဲေကာင္မေလးေမတၱာက်ေနာ့ဆီေရာက္..
….ငယ္ကခ်စ္အႏွစ္တရာ မေမ့သာ…
….ငယ္ကေပါင္းအႏွစ္တေသာင္း မေမ့ေကာင္း.. တဲ့
အဲဒီစကားသာမွန္ခဲ့ရင္ သူမဟာ က်ေနာ့ရင္ထဲမွာ ခုထိ႐ွိေနပါဦးမယ္
က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ျဖစ္ေနသည့္တိုင္ေပါ့
ေနာက္ဆံုး…ေနာက္ဆံုး... ဘဝေတြကျခားသြားျပီဆိုသည့္တိုင္ေပါ့...။
………………………

၂ သင္းသင္းေ႒း
“မင္းတို႕အေဒၚဆီမွာ မေန႔ကမွစက္ခ်ဳပ္လာသင္တဲ့ေကာင္မေလးက ေရေရလည္လည္မိုက္တယ္ကြာ.. မင္းမေတြ႔ေသးဘူးဟုတ္.? အသားေလးကဥေနတာပဲ... ဟဲဟဲ..ညေနက်ရင္မင္းတို႔အေဒၚဆီသြားလည္ရေအာင္ကြာ...မင္းမ်က္ႏွာနဲ႔ေလ.. ငါ့ကိုေျပာေပးေနာ္... ဟီးဟီး”
မစားရဝခမန္းေျပာေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းကို က်ေနာ္သနားေနမိတယ္။
“အ လိုက္ပါဘိသူငယ္ခ်င္းရယ္...ငါကျဗမၼာျပည္ကလာတဲ့ေကာင္မွမဟုတ္တာ ကိေလသာကုန္ခမ္းေနတဲ့ အရိယာသူေတာ္စင္မွမဟုတ္ဘဲ.... လွတာျမင္ရင္ငါလည္းခ်စ္ခ်င္တာပဲေပါ့ ညေနက်ရင္ငါသြားၾကည့္လိုက္မယ္ ငါ့မ်က္လံုးထဲမွာလွတယ္ထင္ရင္ေတာ့ မင္းအသဲကြဲဖို႔သာျပင္”
ညေနက်ေတာ့အေဒၚ့အိမ္ကိုက်ေနာ္ေရာက္သြားတယ္ love at first sightဆိုတဲ့စကာ းဟာဒီေနရာမွာမွန္ေၾကာင္းက်ေနာ္သိလိုက္တယ္။ ေကာင္မေလးသိပ္လွႏိုင္လြန္းတယ္ ျမင္ျမင္ခ်င္းပဲ စြဲသြားတယ္
အဲဒီေန႔ကစျပီးအေဒၚအိမ္ကိုအေၾကာင္းမ႐ွိအေၾကာင္း႐ွာျပီး က်ေနာ္ေန႔တိုင္းသြားေနေတာ့တယ္ တေျဖးေျဖးနဲ႔လူေျပာစရာျဖစ္လာေပမယ့္ က်ေနာ္ .. ႐ွက္လဲမ႐ွက္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ေယာက်ၤားတို႔ဖြံေသခါမွေလွ်ာ့၏ထံုးႏွလံုးမူထားတယ္ေလ..။
တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္အၾကာမွာေကာင္မေလးရဲ့ တံု႔ျပန္ေမတၱာကိုက်ေနာ္ရခဲ့တယ္...
“ပါးစပ္ကေနခ်စ္ေန႐ံုနဲ႔မျပီးဘူးကြ... ေကာင္မေလးကို ခ်ိန္းေတြ႔ ဖက္နမ္းပစ္”
အေတြ႔အၾကံဳမ်ားတဲ့သူငယ္ခ်င္းကအဲလိုအားေပးအားေျမႇာက္လုပ္ေတာ့ ေကာင္မေလးကိုႏွစ္ေယာက္ခ်င္းေတြ႔ခ်င္တယ္လို႔ခ်ိန္းမိတယ္။
ညက်ေတာ့ေကာင္မေလးဆင္းမလာခဲ့ပါဘူး ေၾကာက္လို႔တဲ့ေလ...:P
ေနာက္တစ္ရက္မိုးလင္းေတာ့က်ေနာ္စာတစ္ေစာင္ေရးျပီးေပးလိုက္တယ္ “ညကတစ္ညလံုးမိုးလင္းေပါက္ထိုင္ေစာင့္ခဲ့ေၾကာင္း ျခင္ေတြကလည္းကိုက္ေၾကာင္း ေမွာင္ကလည္းေမွာင္၊ခ်မ္းကလည္းခ်မ္း၊ ေခြးကလည္းအူ(ဆိုင္သလားမသိ)နဲ႔တစ္ေယာက္တည္း အသည္းငယ္ရေၾကာင္း ၊ ေနာက္ဆံုးဆင္းမလာေတာ့ဘူးဆိုတာေသခ်ာေတာ့မွဝမ္းနည္းပက္လက္လွည့္ျပန္ခဲ့ရေၾကာင္း လမ္းတြင္ေမွာင္ေနသျဖင့္ခလုတ္လည္းတိုက္ေသးေၾကာင္း” အကုန္ေလွ်ာက္ေရးတယ္။ အဲဒါနဲ႔ေကာင္မေလးက်ေနာ့ကိုသနားသြားတယ္ ေနာက္ညထပ္ခ်ိန္းေတာ့ အိမ္သားေတြအအိပ္မွာေကာင္မေလးတိတ္တဆိတ္ဆင္းလာခဲ့တယ္.....
အဲဒီည…… အဲဒီညေလ….
ျခင္မကိုက္တဲ့ည မေမွာင္တဲ့ည မခ်မ္းတဲ့ည ေခြးေတြမအူတဲ့ည ခလုတ္လည္းမတိုက္တဲ့ညေပါ့ ။
ေလာကၾကီးဟာအတိုင္းထက္အလြန္ကိုသာယာေနခဲ့တာေပါ့...
ေကာင္မေလးနဲ႔က်ေနာ္သံုးႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ဘဝအခ်ိဳးအေကြ႕ေလးတစ္ခုမွာက်ေနာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ခ်စ္ျခင္းေတြခ်ဳပ္ျငိမ္းခဲ့ရတယ္။
………………
၃ သူဇာ
ကိုးကြယ္တဲ့ဆရာေတာ္ရဲ့ေက်ာင္းကထိန္အလွဴတစ္ခုမွာက်ေနာ္သြားဝိုင္းလုပ္တုန္းကေပါ့ အလွဴဒါယကာေတြနဲ႔ပါလာတဲ့ေကာင္မေလးကိုက်ေနာ္သတိထားမိတယ္ အသားညိဳညိဳေလးနဲ႔ ရယ္ရင္သြားတက္ကေလးနဲ႔ စကားေျပာရင္အသံစာစာေလးနဲ႔ ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတဲ့အထဲမွာပါတယ္ ဝိုင္းလုပ္စရာေတြျပီးေတာ့က်ေနာ္တို႔လူငယ္ေတြေက်ာင္းဝင္းအျပင္မွာထိုင္ျပီးစကားေျပာၾကတယ္ … ေကာင္မေလးလည္းပါတယ္ ညနည္နည္းနက္လာေတာ့အားလံုးပင္ပန္းျပီးျပန္အိပ္သြားျပီ အေစာၾကီးလည္းထရဦးမွာကို
ေကာင္မေလးရယ္ က်ေနာ္ရယ္ပဲက်န္ခဲ့တယ္ က်ေနာ္လည္းဒီေန႔ပင္ပန္းလို႔အိပ္ခ်င္ေနျပီျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေျပာေတာ့ ေကာင္မေလးက “ေနပါဦးအစ္ကိုရယ္တဲ့ အစ္ကိုနဲ႔စကားေျပာေနရရင္ေပ်ာ္တယ္ အိပ္ပါနဲ႔ဦး”တဲ့ အဲဒါနဲ႔ဆက္ေနလိုက္ရတယ္
၁နာရီေလာက္က်ေတာ့လူကမႏိုင္ေတာ့ဘူး အရမ္းအိပ္ခ်င္လာတယ္ ျပန္အိပ္ေတာ့မယ္ကြာဆိုေတာ့ေကာင္မေလးကေနပါဦးလားပဲ အဲဒါနဲ႔က်ေနာ္လည္းစိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ဒီေလာက္ေတာင္ျဖစ္လွတာဆိုျပီးရည္းစားစကားေျပာပစ္ပလိုက္တယ္ က်ေနာ္စိတ္ကူးထားတာကတမ်ိဳးပါ က်ေနာ္ရည္းစားစကားေျပာရင္ေကာင္မေလးစိတ္ဆိုးျပီးထြက္သြားမယ္ေပါ့ ဒါေပမယ့္က်ေနာ္မွားပါတယ္ ေကာင္မေလးကစိတ္မဆိုးတဲ့အျပင္ က်ေနာ့္ကိုလည္းျမင္ျမင္ခ်င္းခ်စ္ေနပါတဲ့အေၾကာင္း တန္းေျပာတယ္…
အဲ…အဲ…. က်ေနာ္လည္းအိပ္မံႈစုန္မႊားနဲ႔ ေကာင္မေလးကိုနမ္းလိုက္မိလား...?ဘာလုပ္လိုက္မိလဲ..?မမွတ္မိေတာ့ဘူး....
ရယ္စရာေတာ့ေကာင္းတယ္ အဲဒီညျပီးေတာ့ေနာက္တစ္ရက္လင္းေတာ့အလွဴကိစၥဝိုင္းလုပ္ျပီးကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ျပန္ၾကတယ္ အဲဒီကတည္းကစျပီးေကာင္မေလးကိုထပ္မေတြ႔ရေတာ့ဘူး ႐ွာဖို႕လည္းက်ေနာ္မၾကိဳးစားမိဘူး
ေကာင္မေလးကိုတစ္ကယ္ခ်စ္မိသြားလား က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္လည္းခုထိမေသခ်ာေသးပါဘူး..။
…………………………..
၄ မိုးမိုး
ဒီတခါက်ေနာ္လူၾကမ္းမင္းသားလုပ္တဲ့အလွည့္ပါ က်ေနာ့္ရဲ့“မမိုး”က က်ေနာ့ထက္၂ႏွစ္ၾကီးပါတယ္
ခ်စ္ေမတၱာကိုအသနားခံေတာင္းရတဲ့အလုပ္ကိုက်ေနာ္ပ်င္းသြားလို႔ပဲလားမသိဘူး... “ခ်စ္ပါရေစ…ၾကိဳက္ပါရေစ”ဆိုျပီးက်ေနာ္မေျပာေတာ့ပါ...
“က်ေနာ့ကိုအသာတစ္ၾကည္ျပန္ခ်စ္ပါ ဒီလိုမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ မ တို႔တစ္႐ြာလံုးကိုမီး႐ိႈ႕ပစ္ရပါလိမ့္မယ္”ဆိုတဲ့ ဓါးျပဗိုလ္ၾကီးရဲ့အသံမ်ိဳးနဲ႔ပါ
အဲဒါေၾကာင့္ပဲ မ က်ေနာ့္ကိုခ်စ္တယ္လို႔မေျပာခဲ့ပါ က်ေနာ့္ရဲ့ ဂ်စ္ကန္ကန္ ေပေစာင္းေစာင္းစ႐ိုက္ေတြဟာ မ နဲ႔မအပ္စပ္ခဲ့ဘူးေလ။ က်ေနာ့္ရဲ့ ေျပာခ်င္တာဇြတ္ေျပာျပီး လိုခ်င္တာဇြတ္ယူတတ္တဲ့ဥာည္ေၾကာင့္တခါတခါ မ ကိုသနားေနမိတယ္.......
ဒါေပမယ့္ မ က်ေနာ့္ကိုခ်စ္ေနပါတယ္ဆိုတာ သူ႕ရဲ့အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းကေျပာျပေတာ့မွက်ေနာ္သိခဲ့ရတယ္...
ေကာင္ေလးကဆိုးတယ္ ဒါေပမယ့္ခ်စ္ဖို႕ေကာင္းတယ္တဲ့...
ဒါေပမယ့္… ဒါေပမယ့္ေပါ့ေလ… အားလံုးျပီးသြားခဲ့ျပီေလ..။
……………………….
၅ ေနာ္အဲ
ထားဖူးသမွ်ရည္းစားထဲမွာအ႐ွက္အေၾကာက္အၾကီးဆံုး ဣေျႏၵအ႐ွိဆံုး မိန္းကေလးပါ တခါတခါသူမရဲ့တည္ၾကည္လြန္းတဲ့အေနအထိုင္ေၾကာင့္ ခ်စ္ရတဲ့က်ေနာ့္မွာေအာင့္သက္သက္..
ဖက္နမ္းမိရင္ငရဲပဲၾကီးေတာ့မလိုလို...။ ဘုရား႐ွိခိုးရင္လည္းအရမ္းၾကာတယ္ ႐ွိသမွ်ဘုရားစာအကုန္႐ြတ္ျပီး ႐ွိသမွ်ဆုကိုအကုန္ေတာင္းလားမသိ အေပါင္းအသင္းေတြၾကားမွာ ငယ္ငယ္႐ြယ္႐ြယ္နဲ႔ လူၾကီးေလးလိုျဖစ္ေနတယ္ “ေတာင္းတဲ့ဆုေတြထဲမွာ ကိုယ္နဲ႔ေသတပန္သက္တဆံုးေပါင္းရပါေစဆိုတဲ့ဆုမပါဘူးလား”လို႔ေမးၾကည့္ေတာ့ “ဟိဟိ အဲဒါေတာ့ဆုမေတာင္းမိဘူး ဘုရားၾကိဳက္မွာမဟုတ္ဘူးထင္တယ္”တဲ့
ကိုယ့္ကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္လဲေမးရင္လည္း မသိဘူးတဲ့
ခ်စ္လားဆိုရင္ေတာ့ ခ်စ္ပါတယ္တဲ့
ပတ္ဝန္းက်င္ကေတာ့ သူလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးကိုရေအာင္လိုက္ႏိုင္လို႔က်ေနာ့္ကိုၾသခ်ေနၾကတယ္
က်ေနာ္ေလ… ကိုယ့္ကိုကိုယ္လည္းကံေကာင္းတယ္လို႕ထင္ခဲ့တယ္ ဒါေနာက္ဆံုးအခ်စ္ပဲလို႔လည္းထင္ခဲ့တယ္
အမ်ားၾကီးလည္းေမွ်ာ္လင့္ခဲ့တယ္.... ဒါေပမယ့္…. ဒါေပမယ့္ေပါ့ဗ်ာ..... ကံၾကမၼာကိုၾကိဳမျမင္ခဲ့ဘူးေလ....။ ။
(နာမည္တူေနရင္ခြင့္လြတ္ေစခ်င္တယ္ အားလံုးနာမည္အမွန္ေတြပဲျဖစ္တယ္ သူတို႔ျပန္ဖတ္မိမွာကိုက်ေနာ္မစိုးရိမ္ပါ.... ျပီးခဲ့တာေတြလဲျပီးခဲ့ျပီေလ..)
broၾကီး ree noe mannေရ..ေက်နပ္ႏိုင္ပါေစ... :)